Wiersz, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wiersz, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowalisatyryczny wiersz Juliana Tuwima, wydany w 1937 roku.

O utworze[edytuj | edytuj kod]

Wiersz ten jest znany również pod tytułami Absztyfikanci Grubej Berty (od pierwszych słów wiersza) i Całujcie mnie wszyscy w dupę (od wersu kończącego każdą zwrotkę).

Utwór został wydany prywatnie w 1937 w Poznaniu przez A. Piwowarczyka w dwóch wydaniach o nakładach odpowiednio 30 i 5 egzemplarzy[1].

Wiersz jest przede wszystkim satyrycznym opisem przedwojennego społeczeństwa polskiego. Tym, co wyróżnia utwór, jest wzmocnienie przekazu poprzez użycie potocznego i wulgarnego słownictwa.

Wykorzystanie wiersza w piosenkach[edytuj | edytuj kod]

Piosenki z tekstem opartym na tym wierszu wykonują między innymi:

Przypisy

  1. Tadeusz Januszewski: Julian Tuwim - Bibliografia (pol.). Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim. [dostęp 2014-04-08].
  2. Całujcie mnie wszyscy w dupę, zasób filmowy w serwisie YouTube