M-Gerät

Gruba berta w akcji

Typ Gamma wz. 12 (stacjonarny) na stanowisku ogniowym

Informacje w siostrzanych projektach

 Ilustracje i media  w Wikimedia Commons
 Definicje słownikowe  w Wikisłowniku

M-Gerät, popularnie znana jako Dicke Bertha (pol. gruba berta) – ciężki moździerz oblężniczy kalibru 420 mm, produkowany przez zakłady Kruppa w Essen. Był to najcięższy moździerz I wojny światowej zdolny przebić stropy wszystkich fortów tamtego okresu o grubości 2,5 m oraz osłony pancerne o grubości do 300 mm. Wyprodukowano ok. 30 szt. Gruba berta mogła w ciągu godziny wystrzelić 10 pocisków po 930 kg na odległość do 15 km, a do jej obsługi potrzeba było setki ludzi. Często mylona z tzw. działem paryskim. Wciąż pozostaje najcięższym moździerzem polowym użytym bojowo. Cięższe były tylko moździerze samobieżne Karl i moździerze stałe.

Nazwa była żargonowym określeniem wojskowym, które pochodziło od imienia żony fabrykanta broni Gustawa Kruppa.

Dane techniczne

1. Typ Gamma wz. 12 (stacjonarny)

• długość lufy: 16 kalibrów
• masa: 150 t
• donośność: 14,2 km
• łoże: stacjonarne
• transport na 10 platformach kolejowych

2. Typ M wz. 14 (polowy)

• długość lufy: 16 kalibrów
• masa: 42,6 t
• donośność: 9,3 i 12,25 km
• łoże: kołowe

Bibliografia

• PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
• Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak:Encyklopedia współczesnej broni palnej.WIS,1944.ISBN 8386028017