Wilhelm Hohenzollern (1906-1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Książę Wilhelm z bratem Ludwikiem Ferdynandem
Książę Wilhelm z matką księżną Cecylią

Wilhelm von Hohenzollern, niem. Wilhelm Friedrich Franz Joseph Christian Olaf Prinz von Preußen (ur. 4 lipca 1906 w Poczdamie, zm. 26 maja 1940 w Nivelles) – książę Prus, członek rodu Hohenzollernów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Książę Wilhelm urodził się jako najstarsze dziecko ostatniego następcy tronu (Kronprinz) Prus i Niemiec Wilhelma Hohenzollerna oraz księżniczki Cecylii Mecklenburg-Schwerin (1886–1954). Był wnukiem cesarza Wilhelma II i cesarzowej Augusty Wiktorii von Schleswig-Holstein-Augustenburg. Na dziesiąte urodziny otrzymał stopień porucznika 1 Pułku Piechoty Gwardii (niem. 1. Garde-Regiment zu Fuß) oraz Order Orła Czarnego. W 1918 roku po abdykacji cesarza Wilhelma II oraz ojca księcia Wilhelma uczęszczał wraz bratem Ludwikem Ferdynandem do szkół publicznych w Poczdamie.

Od 1925 roku studiował nauki prawne na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu, Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium i na Uniwersytecie w Bonn. Był członkiem kilku korporacji akademickich, w tym od 1926 roku korporacji Corps Borussia Bonn. Walczył w kilku pojedynkach, w kilku był też sekundantem[1]. W 1926 roku mimo zakazu uczestniczył w ćwiczeniach Reichswehry, sił zbrojnych Republiki Weimarskiej przez co stał się sprawcą politycznego skandalu. Szef Reichswehry Hans von Seeckt, który udzielił księciu pozwolenia na uczestnictwo w manewrach został zmuszony do ustąpienia.

Dnia 3 czerwca 1933 roku poślubił Dorotę von Salviati. Małżeństwo to zostało uznane za nierówne stanem. Wilhelm zrzekł się praw do korony i ewentualnego następstwa tronu na rzecz brata Ludwika Ferdynanda. Od 1935 roku mieszkał wraz żoną i dwiema córkami na zamku Obiszówek w pobliżu Głogowa na Śląsku. Należał do tej grupy monarchistów, która przejawiała życzliwy stosunek do reżimu nazistowskiego[2]. Po wybuchu II wojny światowej jako porucznik rezerwy 1 Dywizji Piechoty wziął udział w Kampanii francuskiej 1940 roku. Został ranny w bitwie pod Valenciennes 23 maja 1940 roku. Zmarł trzy dni później w szpitalu polowym, w belgijskim Nivelles.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. B. von Donner: Erinnerungen an den Prinzen Wilhelm von Preußen. Deutsche Corpszeitung 6/1958, S. 189 f.
  2. Gerd Heinrich: Geschichte Preußens. Staat und Dynastie. Ullstein, Frankfurt/M., Berlin, Wien 1984, S. 515f.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]