Głogów

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w województwie dolnośląskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Współrzędne: 51°39'32.6″N 16°04'49.9″E / 51.659056, 16.080528

Głogów
Herb Flaga
Herb Głogowa Flaga Głogowa
Województwo dolnośląskie
Powiat głogowski
Gmina
• rodzaj		 Głogów
miejska
Założono X wiek
Prawa miejskie 1253
Prezydent miasta Jan Zubowski
Powierzchnia 35,11 km²
Położenie (punkt) 51° 39' 32.6 '' N
16° 04' 49.9 '' E
Wysokość (rynek Starego Miasta)
85,5 m n.p.m.
Ludność (2008)
• liczba
• gęstość
• aglomeracja
68 016[1]
1 937,2 os./km²
497 560 (LGOM - Konurbacja)
Strefa numeracyjna
 76
Kod pocztowy 67-200 do 67-211
Tablice rejestracyjne DGL,
Położenie na mapie Polski
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Głogów"
Głogów
TERC
(TERYT)		 5020203011
SIMC 0954082
Miasta partnerskie Wielka Brytania Amber Valley
Niemcy Eisenhüttenstadt
Szwecja Laholm
Niemcy Langenhagen
Holandia Middelburg
Ukraina Kamieniec Podolski
Niemcy Riesa
Urząd miejski
Rynek 10
67-200 Głogów
tel. 76 726-54-00;
faks 76 726-55-99
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta
Podział na osiedla[2].

Głogów (niem. Glogau, czes. Hlohov) – miasto powiatowe (patrz: powiat głogowski) w południowo-zachodniej Polsce, od 1999 w północnej części województwa dolnośląskiego, nad Odrą. Głogów jest szóstym co do wielkości miastem w województwie i trzecim w podregionie legnicko-głogowskim, po Legnicy i Lubinie. Nazwa miasta pochodzi od głogu. W mieście znajduje się również siedziba władz gminy wiejskiej Głogów. Miasto położone jest na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego.

Wg danych z 31 grudnia 2008 miasto posiadało 68 016 mieszkańców (60. lokata w kraju)[3].

Spis treści

[edytuj] Geografia

Question book-4.svg
 Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2009-03.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Głogów usytuowany jest w północnej części woj. dolnośląskiego, na pograniczu Pradoliny Barucko-Głogowskiej i Wzgórz Dalkowskich. Prawie w całości obecne miasto leży na lewym brzegu Odry, choć kiedyś jego zasadniczy trzon znajdował się na Ostrowie Tumskim otoczonym ramionami rzeki. Występują tu dwie jednostki morfologiczne:

Głogów składa się z następujących osiedli: Brzostów, Chrobry, Hutnik, Kopernik, Kościuszki, Nosocice, Piastów Śląskich, Śródmieście, Żukowice, Słoneczne[2].

[edytuj] Struktura powierzchni

Miasto stanowi 7,98% powierzchni powiatu. Wg danych GUS z 1 stycznia 2009, Głogów ma obszar 35,11 km² (141. lokata w kraju).

W tym:

  • użytki rolne – 36,5%:
    • grunty orne – 25,8%
    • łąki – 6,0%
    • pastwiska – 4,3%
    • sady – 0,4%
  • lasy – 0,4%.

[edytuj] Turystyka

Logo Dolnośląskiej Drogi św. Jakuba.jpg Przez miasto przebiega Wielkopolska Droga św. Jakuba i Dolnośląska Droga św. Jakuba- odcinek szlaku pielgrzymkowego do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii.

[edytuj] Środowisko przyrodnicze

Walory przyrodnicze miasta stanowią: szata roślinna i zwierzęca, gleby, wody i urozmaicony krajobraz. System zieleni tworzą parki (wokół Starego Miasta i kanału Sępolno), zieleń łęgowa nad Odrą i Ostrowie Tumskim, niewielkie kompleksy lasów, ogrody działkowe oraz w ostatnich latach system zieleni izolacyjnej wokół hut miedzi. W obrębie miasta znajdują się szesnaście pomników przyrody [4]. Tereny nadodrzańskie stanowią biologicznie czynne kompleksy i są ostoją ptactwa wodnego. Podstawowe kompleksy roślin występują w następujących głównych grupach (W.Szafer) :

  • roślinność dna doliny Odry, którą tworzą zarośla wierzbowe. Wyższe terasy doliny Odry zajmują przeważnie łąki i lasy (przeważnie liściaste),
  • roślinność Wzgórz Dalkowskich, w pobliżu których przebiegają granice naturalnych zasięgów drzew (świerk górski, jodły, olszy szarej). Wzgórza porastają lasy świerkowe i bukowe,
  • na południe i południowy zachód od pasa Wzgórz Dalkowskich rozciąga się jednostajnie płaska kraina torfowisk,

Lasy w Głogowie zajmują ok. 30ha.[potrzebne źródło] Nie tworzą one zwartego kompleksu i w niewielkich skupiskach rozmieszczone są na obrzeżach miasta, głównie w pasie nadodrzańskim. Dominują lasy liściaste. Wśród lasów najwięcej cech naturalnych mają łęgi.

Jakość środowiska wpływa znacząco na samopoczucie i zdrowie jego mieszkańców. Ogólnie w ostatnich latach ulega poprawie. Inwestycje proekologiczne w Hucie Miedzi ("Modernizacja Wydziału Ołowiu","Instalacja odsiarczania elektrociepłowni HM "Głogów") oraz coraz częstsze wykorzystywanie do celów grzewczych i technologicznych paliw ekologicznych ograniczyły emisję zanieczyszczeń do atmosfery.

Odra w Głogowie

[edytuj] Demografia

Question book-4.svg
 Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2009-01.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
  • Wykres liczby ludności miasta Głogów na przestrzeni ostatnich 70 lat.

Największą populację Głogowa odnotował w 1996 r. – wg danych GUS 74 390 mieszkańców. Od 1996 roku liczba mieszkańców Głogowa spadła o 6 374 tysięcy osób, spowodowane ujemnym saldem migracji.

Kolejny rok z rzędu liczba mieszkańców Głogowa utrzymuje się poniżej 70 000 osób. Kobiet jest o 2 302 więcej niż mężczyzn. Czasowo na terenie miasta zameldowane są 1 122 osoby. W porównaniu z 2007 liczba mieszkańców zmalała o 506 osób (w 2007 r. było ich 69 978).

W 2008 urodziło się 790 dzieci, o 53 dzieci więcej rok wcześniej (w 2007 r. było ich 737). W tym samym okresie zmarło 510 osób. Przyrost naturalny wynosi więc 280 osób, a spadek liczby mieszkańców jest wynikiem migracji, głównie ludzi młodych, poza Głogów. Ma to związek z pozostawaniem wykształconych młodych ludzi w dużych miastach, siedzibach uczelni oraz z budowaniem domów na terenie ościennych gmin, głównie: Głogów, Jerzmanowa, Radwanice, Grębocice.

Jako populacja mieszkańcy Głogowa wyraźnie się starzeją:

  • liczba mieszkańców w wieku 18 i więcej lat - 56 277
  • liczba mieszkańców poniżej 18 roku życia - 13 195
  • liczba dzieci w wieku do 3 lat – 2 263
  • liczba osób najstarszych, w wieku 70 i więcej lat - 4 165

Najwięcej mieszkańców jest w grupie urodzonych w 1951 r. – 1 425 osób, w tym 669 mężczyzn i 756 kobiet. Następne lokaty zajmują urodzeni w 1955 – 1 424 osoby, w 1953 – 1 421 osoby i w 1977 – 1 392 osoby.

Być może ilość urodzonych w 2007 i 2008 dzieci jest zapowiedzią zmiany, gdyż urodziło się ich odpowiednio: o 160 i o 213 więcej niż w 2003, kiedy to urodziło się 577 dzieci. Jest to znaczny wzrost w porównaniu do lat ubiegłych:

Urodzenia w latach 2001-2005 można porównać do urodzeń w latach 1965-1969. Nigdy, ani wcześniej ani później, nie rodziło się tak mało dzieci. Dla porównania w latach 1947-1959 i w latach 1973–1988 rodziło się ponad 1 000 dzieci.

Ogółem jest w mieście 257 ulic i placów[potrzebne źródło]. Najwięcej mieszkańców mieszka na ulicach:

  • Kosmonautów Polskich – 3 999
  • Armii Krajowej - 2 870
  • Orbitalnej - 2 681
  • Obrońców Pokoju - 2 618
  • Gwiaździstej - 2 422

Są również ulice gdzie mieszka zaledwie po kilka osób, np. ulice: Brzozowa, Kossaka, Młyńska.

W mieście wyodrębniono 10 osiedli mieszkaniowych[2]. Liczba mieszkańców poszczególnych osiedli wynosi obecnie[potrzebne źródło]:

  • Brzostów - 811
  • Chrobry - 7 210
  • Hutnik - 8 000
  • Kopernik - 21 106
  • Kościuszki - 2 835
  • Nosocice - 1 550
  • Piastów Śląskich - 11 300
  • Przemysłowe - 4 910
  • Słoneczne - 3 350
  • Śródmieście - 8 400
Panorama Głogowa z wieży zamkowej - marzec 2007
Panorama Głogowa z wieży zamkowej - wrzesień 2009


[edytuj] Historia

Zamek Książąt Głogowskich
Kolegiata na Ostrowie Tumskim
Stare Miasto
Ruiny kościoła św. Mikołaja

Przypuszcza się, że osada Lugidunum z mapy Ptolemeusza może być Głogowem. Miejscowość Lugidunum została odwzorowana w dziele "Geografia" Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142- 147 naszej ery[5]. O tym, że miejscowość ta była Głogowem, informuje kompendium Lexicon Universale[6] oraz wynika to z jej położenia względem innych zidentyfikowanych miejscowości Śląska. Inne źródła identyfikują jednak Lugidunum z Legnicą.

Głogów jest jednym z najstarszych miast Polski. Gród założony został już w X w., przez słowiańskie plemię Dziadoszan. Był położony na prawym brzegu Odry i zbudowany był z kamieni, drewna i ziemi. Został on zdobyty przez Mieszka I, który stworzył nowy gród w okolicach obecnego Ostrowa Tumskiego.

Pierwsze wzmianki o Głogowie pochodzą z 845, z mapy Europy Geografa Bawarskiego. W latach 1010 i 1017 wojska niemieckie Henryka II znalazły się dwukrotnie pod Głogowem. Do oblężenia grodu jednak nie doszło, o czym wspomina Thietmar z Merseburga[7][8]. Najsłynniejszą z walk o Głogów jest obrona miasta w 1109 r. przed wojskami cesarza Henryka V (patrz: Obrona Głogowa). W roku 1157 Głogów zdobyty został przez Fryderyka I Barbarossę, który spalił gród.

W roku 1180, pod rządami Konrada Laskonogiego, syna Władysława Wygnańca, odbudowany Głogów stał się stolicą księstwa głogowskiego, zaś w 1253 Konrad I kazał założyć w miejscu istniejących na lewym brzegu rzeki osad miejscowość z prawem miejskim magdeburskim.

W XVI w. wymarła głogowska linia Piastów śląskich, której ostatnim przedstawicielem był Jan II Szalony. W latach 1491-1506 rządzili tu Jagiellonowie, Jan Olbracht i Zygmunt Stary, późniejsi królowie polscy. Później zaś miasto poddane zostało Habsburgom. W połowie XVII w., w czasie wojny trzydziestoletniej, Głogów zamieniony został w twierdzę. Był oblegany i zdobywany przez wojska pruskie, francuskie, rosyjskie, szwedzkie i austriackie. Od roku 1740 podlegał pruskim Hohenzollernom. W czasie wojen napoleońskich kwaterowały tu polskie oddziały Henryka Dąbrowskiego, szwadrony 4. płku strz. konnych Księstwa Warszawskiego, odwiedził go również trzykrotnie sam Napoleon. Umocnienia twierdzy zahamowały na wiele lat rozwój miasta.

W XIX w. starano się o zniesienie umocnień, lecz dopiero w 1873 r. udało się przesunąć ich granice na wschód, a w 1902 zostały one zniesione, co umożliwiło normalny jego rozwój. W 1939 r. Głogów liczył 33000 mieszkańców.

W 1945 miasto zostało ponownie zamienione w twierdzę przez władze hitlerowskie. Głogów był przez 6 tygodni oblegany przez wojska radzieckie i został w 95 procentach zniszczony. W wyniku postanowień konferencji jałtańskiej miasto zostało przyłączone do Polski i w maju 1945 przybyli do Głogowa pierwsi powojenni osadnicy, którzy zastali jedynie ruiny i zgliszcza. Odbudowa miasta nie została dokończona do tej pory. Gwałtownemu przeobrażeniu i rozwojowi uległo dopiero po decyzji o budowie huty miedzi, zapoczątkowanej w 1967 r. Huta jest wciąż największym zakładem przemysłowym miasta.

Od 1945 do 1950 Głogów należał do województwa wrocławskiego, zaś w 1950 włączony został do nowo powstałego województwa zielonogórskiego. Od 1975 do 1998 należał do województwa legnickiego. Do województwa dolnośląskiego należy od reformy administracyjnej w 1999.

[edytuj] Toponimika nazwy miasta

Niemiecka nazwa Glogau w odniesieniu do współczesnego miasta stopniowo wychodzi z użytku w języku niemieckim na rzecz nazwy polskiej. Czeska nazwa, Hlohov, jest obecnie rzadko używana.

Na przestrzeni dziejów występowały następujące formy nazwy miasta: Glogau (od XI do XX w.), Glogou (XII-XIV w.), Glogow (XII-XIV w.), Glogouia, Glogovia (XIII w.), Gross-Glogau (XV-XIX w.).

[edytuj] Symbole miasta

Flaga Głogowa na ratuszu
  • Flaga Głogowa i barwy Głogowa - Barwami Miasta Głogowa są biel i czerwień. Flagą miasta jest szachownica w kolorach białym i czerwonym o kształcie prostokątnym i liczbie pól 8 x 5. Stosunek szerokości flagi do jej długości wynosi 5:8.
  • Herb Głogowa – Herb przedstawia tarczę dzieloną w krzyż prosty na cztery pola, z małą centralną tarczą, na której po środku widnieje złoty inicjał "G" na czerwonym tle. Pierwsze pole tarczy jest niebieskie i przedstawia Madonnę w koronie trzymającą berło i Dzieciątko stojąc na srebrnym półksiężycu. Całość w aureoli promienistej koloru złotego. W drugim polu znajduje się na złotym tle śląski czarny orzeł bez korony, z rozpostartymi skrzydłami. W poprzek na piersi orła widnieje srebrny półksiężyc, na nim krzyż. Trzecie pole czerwone, na nim czarny łeb bawołu zwrócony do przodu. Czwarte pole niebieskie, na nim kruk siedzący na złotej gałęzi z trzema sękami. Kruk skierowany do wewnątrz.
  • Hejnał - Hejnał Głogowa został skomponowany przez Kazimierza Walendzika w 1978 r.

[edytuj] Gospodarka

Question book-4.svg
 Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2009-03.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Pawilony handlowe i targowisko na osiedlu Kopernik

Gmina Miejska Głogów zalicza się do miast o wyraźnie rozwiniętej funkcji przemysłowej, jest jednym z centralnych miast Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Głównym sektorem gospodarki jest hutnictwo miedzi. Potencjał ekonomiczny skupiony jest przede wszystkim w jednym przedsiębiorstwie – Hucie Miedzi "Głogów", które angażuje około 20% osób czynnych zawodowo[potrzebne źródło].

Sami mieszkańcy przejawiają dużą gospodarność. Świadczy o tym ilość podmiotów gospodarczych zarejestrowanych w mieście. Obecnie jest ich około 7 tys. Dominują branże związane z handlem, obsługą nieruchomości, budownictwem, produkcją i transportem. Najwięcej ludzi pracuje w przemyśle, budownictwie, ochronie zdrowia, handlu i usługach.

Władze lokalne uchwaliły, iż celem strategicznym jest zapewnienie jak najlepszych warunków do zwiększania aktywności gospodarczej w Głogowie poprzez oferowanie korzyści dla inwestorów lokujących działalność gospodarczą na terenie miasta. Jedną z metod stwarzania przez samorządy lokalne zachęt dla inwestorów są ulgi i zwolnienia z podatków lokalnych. Stąd też Rada Miejska w Głogowie w kwietniu 1999 r. wprowadziła zwolnienie z podatku od nieruchomości dla nowo powstałych podmiotów gospodarczych, prowadzących działalność produkcyjną lub usługową. Główne cele jakie Zarząd Miasta chce osiągnąć poprzez wprowadzenie ulg podatkowych, to:

  • zmiana struktury gospodarczej
  • ożywienie gospodarcze Głogowa;
  • przyciągniecie kapitału inwestycyjnego do miasta;
  • tworzenie nowych miejsc pracy[potrzebne źródło].

W marcu 2008 utworzona została w Głogowie Podstrefa Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej o powierzchni 14,5 ha[potrzebne źródło].

[edytuj] Komunikacja

Głogów jest węzłem komunikacyjnym, gdzie krzyżują się szlaki komunikacji drogowej, kolejowej oraz rzecznej.

[edytuj] Komunikacja drogowa

Przez Głogów przebiega droga krajowa nr 12 relacji Łęknica - Żary - Głogów - Leszno - Kalisz - Radom - Lublin - Berdyszcze (Dorohusk). Biegnie ona w Głogowie przez drugie największe rondo w Europie oraz przez jedyny w promieniu kilkudziesięciu kilometrów most na Odrze.

W mieście krzyżuje się kilka dróg wojewódzkich:

Budowana jest Trasa Obwodowa w Głogowie.

[edytuj] Komunikacja kolejowa

Najważniejszą linią przebiegającą przez Głogów jest linia międzynarodowa C-E 59, relacji Szczecin–Głogów–Wrocław–południe Europy. Jej najważniejszy, 2-torowy, zelektryfikowany odcinek Szczecin-Wrocław (linia kolejowa nr 273) posiada długość 356 km (do Głogowa kolej doprowadzono w październiku 1871). Drugą linią jest linia kolejowa nr 14, prowadząca z Żar przez Wschowę do Leszna. Linia ta na odcinku Głogów–Niegosławice jest aktualnie wyłączona z ruchu pasażerskiego.

W granicach administracyjnych miasta znajdują się cztery czynne stacje kolejowe:

Transport osobowy odbywa się głównie przez stacje Głogów oraz Krzepów. Pozostałe dwie stacje są obecnie powoli wycofywane z użycia.

Głogów posiada regularne połączenia kolejowe z takimi miastami, jak: Kamień Pomorski, Szczecin, Chojna, Kostrzyn, Rzepin, Zielona Góra, Wrocław, Leszno, Lubin, Legnica, Opole, Katowice, Kraków oraz Przemyśl. Sezonowe połączenia kolejowe łączą Głogów z Bielskiem-Białą, oraz Świnoujściem.

[edytuj] Komunikacja rzeczna

Głogów położony jest nad rzeką Odrą. Wzdłuż rzeki, na terenie miasta znajdują się dwa porty: port katedralny oraz port zimowy.

[edytuj] Transport osobowy

Głównym podmiotem realizującym autobusowe połączenia międzymiastowe jest głogowska firma Intertrans PKS S.A. Firma ta obsługuje około 90 linii regularnych oraz kilkanaście linii specjalnych. Miasto posiada połączenia m.in. z Częstochową, Gorzowem Wielkopolskim, Kaliszem, Karpaczem, Poznaniem, Warszawą i Wałbrzychem.

[edytuj] Komunikacja Miejska

Miejską komunikacją publiczną na terenie miasta zajmuje się spółka miejska Komunikacja Miejska Sp. z o.o. Pojazdy firmy obsługują 9 linii komunikacyjnych miejskich i 1 linię pozamiejską – sezonową do Lubiatowa (tymczasowo zawieszona). Ponadto w Głogowie działają korporacje taksówkarskie.

Linie autobusowe:

  • 0 (Plac 1000-lecia - Kopernik - Piastów)
  • 50 (Jedności Robotniczej - Tesco - Kopernik)
  • 52 (Plac 1000-lecia - Kopernik - H.Głogowskiego)
  • 53 (Świerkowa - Plac 1000-lecia - Zajezdnia - Krzepów)
  • 54 (Plac 1000-lecia - Kazimierza Wielkiego - Piastów)
  • 55 (Krochmalna - Plac 1000-lecia)
  • 56 (Jedności Robotniczej - Kopernik - Carrefour - Piastów)
  • 57 (Jedności Robotniczej - Kopernik - Tesco)
  • 61 (Piastów - Kopernik - Tesco)
Information icon.svg Osobny artykuł: KM Głogów.

[edytuj] Edukacja

Głogów jest ważnym regionalnym ośrodkiem naukowym. Mieści się tu wiele szkół ponadgimnazjalnych oraz policealnych. Działa jedyne w zachodniej Polsce szkolne obserwatorium astronomiczne. Rozwija się szkolnictwo wyższe, zarówno na studiach dziennych, zaocznych oraz podyplomowych. W Głogowie funkcjonuje 13 przedszkoli publicznych i 4 przedszkola niepubliczne m.in "Promyk" i "Jarzębinka".

Lista szkół w Głogowie:

Szkoły podstawowe:

  • Szkoła Podstawowa Nr 1; Sikorskiego 11
  • Szkoła Podstawowa Nr 2; Aleja Wolności 74
  • Szkoła Podstawowa Nr 3 im.Noblistów Polskich, Plac Mieszka I 22
  • Szkoła Podstawowa Nr 5; ul. Sportowa 1
  • Szkoła Podstawowa Nr 6; ul. Kościuszki 18
  • Szkoła Podstawowa Nr 7 im. Stanisława Staszica; ul. Daszyńskiego 11
  • Szkoła Podstawowa Nr 10 im. Mikołaja Kopernika; ul. Andromedy 62
  • Szkoła Podstawowa Nr 12 im. Kawalerów Orderu Uśmiechu ul. Gomółki 43
  • Szkoła Podstawowa Nr 13; ul. Akacjowa 10
  • Szkoła Podstawowa Nr 14 im.Henryka III Głogowskiego ul. Królewska 12

Gimnazja:

Szkoły ponadgimnazjalne:

  • I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego, ul. Jedności Robotniczej 10
  • II Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika, ul. Daszyńskiego 15
  • III Liceum Ogólnokształcące im. Bohaterów Westerplatte, ul. Wita Stwosza 3
  • Zespół Szkół z Oddziałami Integracyjnymi, (IV Liceum Ogólnokształcące), ul. Perseusza 5
  • Zespół Szkół Przyrodniczych im. Macieja Rataja, ul. Folwarczna 55
  • Zespół Szkół im. J. Wyżykowskiego (Technikum Elektroniczne), ul. Wita Stwosza 3a
  • Zespół Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II, ul. K. Miarki 1
  • Zespół Szkół Samochodowych i Budowlanych, ul. Piastowska 2a
  • Zespół Szkół Zawodowych, Plac Jana z Głogowa 7
  • Państwowa Szkoła Muzyczna im. F. Liszta (I i II stopnia), ul. Jedności Robotniczej 14

Szkoły wyższe:

[edytuj] Zabytki

Głogowski ratusz od południowego zachodu
Zespół Szkół Zawodowych - detal rzeźbiarski
Pomnik Dzieci Głogowskich i Biblioteka Świętego Pielgrzyma z wieży zamku
Information icon.svg Osobny artykuł: Zabytki Głogowa.

Informację turystyczną na terenie miasta prowadzą: Centrum Informacji Turystycznej mieszczące się w Galerii Dworcowej (przy dworcu autobusowym) oraz Wydział Promocji Miasta - Ratusz - Rynek 10.

[edytuj] Budowle świeckie

Information icon.svg Osobny artykuł: Twierdza Głogów.

[edytuj] Obiekty sakralne

[edytuj] Inne

[edytuj] Kultura i sztuka

Ruiny teatru
Miejski Ośrodek Kultury
Kino "Jubilat"

[edytuj] Imprezy kulturalne

Głogów jest miejscem wielu ważnych wydarzeń o charakterze kulturalnym, m.in.:

[edytuj] Organizacje kulturalne

Na terenie miasta działa wiele instytucji i stowarzyszeń upowszechniających kulturę i sztukę wśród mieszkańców miasta i regionu, a także reprezentujących miasto Głogów na arenie krajowej i międzynarodowej. Do najważniejszych podmiotów działających w sferze kultury, zaliczyć można:

Patronem miasta jest św. Mikołaj. Został on patronem miasta z chwilą powstania tu kościoła pw. św. Mikołaja (XIII w.). Przy głogowskiej kolegiacie łączą się dwa etapy szlaku pątniczego do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii: wielkopolski oraz dolnośląski.

[edytuj] Religia

Kościół Rzymskokatolicki:

Głogów należy do metropolii szczecińsko-kamieńskiej oraz do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Na terenie miasta znajdują się 2 dekanaty Kościoła rzymskokatolickiego: dekanat Głogów - NMP Królowej Polski, dekanat Głogów - św. Mikołaja.

Parafie na terenie Głogowa:

Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny:

  • Parafia pw. Wszystkich Świętych, ul. Legnicka

Ukraiński Kościół Greckokatolicki:

  • Parafia Greckokatolicka pw. Św. Michała Archanioła, ul. Staromiejska 17

Kościół Ewangelicko-Augsburski:

  • Filiał w Głogowie

Kościół Zielonoświątkowy:

Kościół Chrześcijan Baptystów:

  • Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów, ul. Chopina

Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej:

  • Zbór w Głogowie

Świadkowie Jehowy:

  • Zbór w Głogowie

[edytuj] Media

W Głogowie działają:

[edytuj] Współpraca międzynarodowa

Współpraca zagraniczna jest ważnym elementem w promocji miasta. Za działania na tym polu Głogów był już wielokrotnie wyróżniany przez Związek Miast Polskich[potrzebne źródło]. Dzięki aktywnej współpracy głogowskiego samorządu, szkół, stowarzyszeń oraz wielu głogowian z podobnymi podmiotami w miastach partnerskich, Głogów został wyróżniony przez Radę Europy[potrzebne źródło]:

Miasta partnerskie: (w nawiasie podany jest rok rozpoczęcia współpracy z danym miastem)

[edytuj] Głogowianie

Głogów piastowski:

Glogau:

Głogów po 1945 roku:

[edytuj] Sąsiednie gminy i powiaty

Głogów (wiejska), Kotla, Żukowice, Jerzmanowa, Szlichtyngowa (miejsko-wiejska).

Powiat polkowicki, powiat wschowski, powiat nowosolski.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Ludność Polski 2008
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Uchwała nr XV/10/88 Miejskiej Rady Narodowej w Głogowie z dnia 28 października 1988 r.
  3. ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (stan na 31.12.2008) gus6
  4. ↑ Uchwała nr XLIV/380/2006 Rady Miejskiej w Głogowie z dnia 24 października 2006 r.
  5. ↑ http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Periods/Roman/_Texts/Ptolemy/2/10/limited.html
  6. ↑ http://www.uni-mannheim.de/mateo/camenaref/hofmann/k/books/k_2925.html
  7. ↑ Thietmar z Merseburga: Thietmari Merseburgensis episcopi chronicon. Kraków: 2002, ss. 383,537. 
  8. ↑ Jak trafnie ocenia ówczesną sytuację R. Holtzmann, w "Geschichte der sächsischen Kaiserzeit", s. 414, Na zdobycie grodów siły niemieckie były zbyt słabe. W tych warunkach jedyną możliwością, która pozostawała Niemcom, było złupienie kraju, co też postanowiono a następnie wykonano, by ratować prestiż Niemiec przed kompromitacją

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikisłownik
Zobacz hasło Głogów w Wikisłowniku
Commons-logo.svg
Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Głogów
p • d • e
Osiedla Głogowa
Herb Głogowa
p • d • e
Miasta województwa dolnośląskiego
Bardo • Bielawa • Bierutów • Bogatynia • Boguszów-Gorce • Bolesławiec • Bolków • Brzeg Dolny • Bystrzyca Kłodzka • Chocianów • Chojnów • Duszniki-Zdrój • Dzierżoniów • Głogów • Głuszyca • Góra • Gryfów Śląski • Jawor • Jaworzyna Śląska • Jedlina-Zdrój • Jelcz-Laskowice • Jelenia Góra • Kamienna Góra • Karpacz • Kąty Wrocławskie • Kłodzko • Kowary • Kudowa-Zdrój • Lądek-Zdrój • Legnica • Leśna • Lubań • Lubawka • Lubin • Lubomierz • Lwówek Śląski • Mieroszów • Międzybórz • Międzylesie • Milicz • Mirsk • Niemcza • Nowa Ruda • Nowogrodziec • Oborniki Śląskie • Oleśnica • Olszyna • Oława • Piechowice • Pieńsk • Pieszyce • Piława Górna • Polanica-Zdrój • Polkowice • Prochowice • Prusice • Przemków • Radków • Siechnice • Sobótka • Stronie Śląskie • Strzegom • Strzelin • Syców • Szczawno-Zdrój • Szczytna • Szklarska Poręba • Ścinawa • Środa Śląska • Świdnica • Świebodzice • Świeradów-Zdrój • Świerzawa • Trzebnica • Twardogóra • Wałbrzych • Wąsosz • Węgliniec • Wiązów • Wleń • Wojcieszów • Wołów • Wrocław • Zawidów • Ząbkowice Śląskie • Zgorzelec • Ziębice • Złotoryja • Złoty Stok • Żarów • Żmigród
 Herb województwa dolnośląskiego
p • d • e
Powiat głogowski
Miasta
Głogów
 Powiat głogowski
Gminy miejskie
Głogów
Gminy wiejskie
p • d • e
Dawne powiaty pruskiej prowincji Śląsk
Miasta na prawach powiatu Prowincja Śląsk
Powiaty

Beuthen-Tarnowitz (Tarnowskie Góry) • Breslau (Wrocław) • Cosel (Koźle) • Falkenberg O.S. (Niemodlin) • Frankenstein (Ząbkowice Śląskie) • Fraustadt (Wschowa) • Freistadt O.S. (Kożuchów) • Glatz (Kłodzko) • Goldberg (Złotoryja) • Görlitz • Groß Wartenberg (Syców) • Grottkau (Grodków) • Grünberg (Zielona Góra) • Guhrau (Góra) • Guttentag (Dobrodzień) • Habelschwerdt (Bystrzyca Kłodzka) • Hindenburg O.S. (Zabrze) • Kreuzburg O.S. (Kluczbork) • Leobschütz (Głubczyce) • Löwenberg (Lwówek Śląski) • Lüben (Lubin) • Militsch (Milicz) • Münsterberg (Ziębice) • Namslau (Namysłów) • Neumarkt O.S. (Środa Śląska) • Nimptsch (Niemcza) • Oels (Oleśnica) • Ohlau (Oława) • Oppeln (Opole) • Reichenbach (Dzierżoniów) • Rosenberg O.S. (Olesno) • Rothenburg (Oberlausitz) • Schweidnitz (Świdnica) • Sprottau (Szprotawa) • Strehlen (Strzelin) • Striegau (Strzegom) • Teschen (Cieszyn) • Tost-Gleiwitz (Gliwice) • Trebnitz (Trzebnica) • Walndenburg (Wałbrzych) • Wohlau (Wołów)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/G%C5%82og%C3%B3w”