Willi Bredel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Willi Bredel

Willi Bredel (ur. 2 maja 1901 r. w Hamburgu; zm. 27 października 1964 r. w Berlinie) – pisarz niemiecki i prezes Niemieckiej Akademii Sztuk Pięknych (Deutsche Akademie der Künste), należał do pionierów socjalistyczno-realistycznej literatury.

W 1961 został odznaczony Orderem Zasług dla Ojczyzny.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • "Maschinenfabrik N&K", 1930
  • "Die Rosenhofstraße", 1931
  • "Der Eigentumsparagraph
  • "Die Prüfung", 1934
  • "Der Spitzel und andere Erzählungen", 1936
  • "Dein unbekannter Bruder", 1937
  • "Begegnung am Ebro. Aufzeichnungen eines Kriegkommissars", 1939
  • "Der Kommissar am Rhein und andere historische Erzählungen", 1940
  • "Pater Brakel und andere Erzählungen", 1940
  • "Verwandte und Bekannte", Trylogia:
    • "Die Väter", 1941
    • "Die Söhne", 1949
    • "Die Enkel", 1953
  • "Der Sonderführer", 1943
  • "Das schweigende Dorf und andere Erzählungen", 1949
  • "Die Vitalienbrüder", 1950
  • "Fünfzig Tage", 1950
  • "Vom Ebro zur Wolga", 1954
  • "Auf den Heerstraßen der Zeit", 1957
  • "Für dich - Freiheit", 1959
  • "Ein neues Kapitel", 1959-64

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

  • Rolf Richter: Willi Bredel, ein deutscher Weg im 20. Jahrhundert. Rostock 1998. ISBN 3-929544-30-X
  • Brigitte Nestler: Bibliographie Willi Bredel. Frankfurt am Main 1999. ISBN 3-631-32809-5
  • René Senenko: Willi Bredels Exil in Prag 1934, ein unbekanntes Kapitel. Hamburg 2001. ISBN 3-929703-00-9
  • Stefanie Wohmann: Realität - Kunst - Propaganda. Willi Bredel und die Exilzeitschriften "Internationale Literatur" und "Das Wort". Schkeuditz 2004. ISBN 3-935530-34-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]