Willy De Clercq

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Willy De Clercq
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1927
Gandawa
Data śmierci 28 października 2011
Komisarz europejski ds. stosunków zewnętrznych
Okres urzędowania od 1985
do 1989
Poprzednik Wilhelm Haferkamp
Następca Frans Andriessen

Willy Clarisse Elvire Hector Viscount De Clercq (ur. 8 lipca 1927 w Gandawie, zm. 28 października 2011) – belgijski i flamandzki polityk, prawnik, wykładowca akademicki. Parlamentarzysta krajowy, wielokrotny minister i wicepremier, członek Komisji Europejskiej, poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Gandawie, kształcił się następnie w Stanach Zjednoczonych na Syracuse University. Rozpoczął praktykę adwokacką w rodzinnym mieście, a jednocześnie podjął pracę naukową. Został docentem na Uniwersytecie w Gandawie i na Wolnym Uniwersytecie Brukseli.

Po raz pierwszy funkcję publiczną objął w 1952, kiedy to został radnym Gandawy. Pomiędzy 1958 i 1985 sprawował mandat posła do Izby Reprezentantów, będąc wybieranym w każdych kolejnych wyborach krajowych. Działał przez wiele lat w Partii na rzecz Wolności i Postępu (stał na jej czele w latach 1972–1973), na bazie której w 1992 powołano ugrupowanie Flamandzkich Liberałów i Demokratów.

Wielokrotnie obejmował stanowiska w rządzie federalnym. Był wiceministrem ds. budżetu (1960–1961), wicepremierem i ministrem budżetu (1966–1968), wicepremierem i ministrem finansów (1973–1974), ministrem finansów (1974–1977), wicepremierem, ministrem finansów i ministrem handlu zagranicznego (1981–1985). W 1985 powołany w skład Komisji Europejskiej kierowanej przez Jacques'a Delors, przez cztery lata był komisarzem europejskim ds. stosunków zewnętrznych i europejskiej polityki sąsiedztwa.

W 1979, w pierwszych powszechnych wyborach, został wybrany do Parlamentu Europejskiego, zrezygnował po dwóch latach w związku z ponownym wejściem w skład rządu. Do europarlamentu powrócił w 1989, w 1994 i 1999 uzyskiwał reelekcję, zasiadając w PE przez trzy pełne kadencje (do 2004). Był członkiem grupy liberalnej (i jej wiceprzewodniczącym w okresie 1989–1992), przez dziesięć lat kierował komisjami Parlamentu Europejskiego.

W 2003 znalazł się wśród założycieli pozarządowej organizacji Medbridge, zajmującej się upowszechnianiem dialogu między Europą i Bliskim Wschodem[1].

Przypisy

  1. Qui sommes-nous? (fr.). medbridge.org. [dostęp 31 października 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]