Witalij Romanenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Witalij Romanenko
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1926
Rusaniw, ZSRR
Data śmierci 27 września 2010
Klub SKA Połtawa oblast
Dyscypliny strzelectwo
Dorobek medalowy

Witalij Petrowycz Romanenko (ukr. Віталій Петрович Романенко; ros. Виталий Петрович Романенко, Witalij Pietrowicz Romanienko; ur. 13 lipca 1926 w Rusanowie, zm. 27 września 2010) – ukraiński strzelec sportowy startujący w barwach ZSRR, mistrz olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata i Europy[1].

Brał udział tylko w igrzyskach w 1956 roku. W swojej jedynej konkurencji wywalczył złoto olimpijskie (runda pojedyncza i podwójna do sylwetki jelenia), zdobywając 441 punktów. O 9 punktów wyprzedził Olofa Sköldberga. Wynik Romanenki (441 punktów) został nowym rekordem olimpijskim (był lepszy od poprzedniego rekordu o 28 punktów) i jest nim do teraz (2014), gdyż konkurencja ta po igrzyskach w 1956 nie znalazła się w programach olimpijskich zmagań[1].

W podobnej konkurencji (czyli w rundzie do sylwetki jelenia, lecz tylko pojedynczej) był także indywidualnym mistrzem świata (Caracas 1954) i dwukrotnym wicemistrzem globu (1958 i 1961). W Caracas ustanowił nawet rekord świata (224 punkty). W rundzie podwójnej do sylwetki jelenia był wicemistrzem świata (Caracas 1954) i Europy (Bukareszt 1955). W 1959 roku w Mediolanie, został brązowym medalistą mistrzostw Europy w strzelaniu do ruchomej tarczy z 50 m[2]. W drużynie był aż siedmiokrotnym lub ośmiokrotnym mistrzem świata w strzelaniu do sylwetki jelenia (jeden z medalistów rundy podwójnej z 1962 roku przedstawiony jest jako W. Fomanenko, prawdopodobnie był to jednak Witalij Romanenko, gdyż na tych samych mistrzostwach zdobył on złoto w drużynowej rundzie podwójnej)[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Vitaliy Romanenko Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-08-02].
  2. ROMANENKO, Vitaly - URS (ang.). issf-sports.org. [dostęp 2014-02-08].
  3. ISSF WORLD CHAMPIONSHIPS 1897 - 2005 MEDALLISTS (ang.). issf-shooting.org. [dostęp 2014-02-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]