Witalij Sołomin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Witalij Sołomin
Imię i nazwisko Witalij Miefodjewicz Sołomin
Data
i miejsce urodzenia
12 grudnia 1941
Czyta
Data
i miejsce śmierci
27 kwietnia 2002
Moskwa
Zawód Aktor filmowy i teatralny
Współmałżonek Marija Antoninowna Sołomina (z d. Leonidowa)
Odznaczenia
Order "Za zasługi dla Ojczyzny", Zasłużony Artysta RFSRR, Artysta ludowy, Złoty Medal A. D. Popowa, Nagroda Władz Moskwy

Witalij Miefodjewicz Sołomin (ros. Виталий Соломин, ur. 12 grudnia 1941 w Czycie, zm. 27 maja 2002 w Moskwie) – radziecki i rosyjski aktor filmowy i teatralny. Znany najbardziej z roli Doktora Watsona w jedenastu częściach Przygód Sherlocka Holmesa i doktora Watsona (1979-1986) w reżyserii Igora Maslennikowa.

Młodszy brat Jurija Sołomina

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Witalij Sołomin urodził się 12 grudnia 1941 roku w rodzinie zawodowych muzyków. W dzieciństwie uczył się grać na pianinie. W szkole miał zróżnicowane zainteresowania, był szczególnie uzdolniony pod względem matematyki, gimnastyki, akrobatyki i boksu.

Idąc śladem starszego brata Jurija i będąc popieranym przez ojca, Witalij postanowił zostać aktorem. W roku 1959 został przyjęty do szkoły teatralnej, gdzie uczył go Nikołaj Annienkow, a później Boris Kazanski. Na drugim roku Witalij zaproszony został na próby i odgrywał swe pierwsze role w Teatrze Małym. Po ukończeniu studiów został aktorem w tym teatrze. Na krótki czas (1987-1989) Sołomin przeszedł do Teatru im. Mossowieta, gdzie zagrał w sztuce Wiktora Astafjewa Smutny kryminał. Wróciwszy do Teatru Małego, wystawił sztukę opartą na jednym z dzieł Aleksandra Nikołajewicza Ostrowskiego.

W roku 1960 Witalij Sołomin zaczął grać w filmach. Zadebiutował w filmie Starsza siostra, gdzie zagrał rolę Kiriłła. Następnie przyjął rolę Żenii w filmie Kobiety. Zagrał również w Dauriji (1971) Wiktora Triegubowicza, opowiadającej o losach zabajkalskich Kozaków w czasach rewolucji październikowej i wojny domowej.

Często grał w filmach Igora Maslennikowa. W roku 1982 zagrał w Damie Pikowej, a w 1958 w Zimnej wiśni. Rosjanie pamiętają go jednak przede wszystkim jako pomocnika najsłynniejszego detektywa wszech czasów w jedenastu częściach Przygód Sherlocka Holmesa i doktora Watsona (1979-1986) w reżyserii Maslennikowa. Brał udział w nagraniu programu telewizyjnego Markiza.

Chorował na serce. 24 kwietnia na scenie Teatru Małego w pierwszym akcie spektaklu Witalij Sołomin zasłabł, po czym został przewieziony do szpitala, gdzie 27 maja zmarł. Pochowany został w Moskwie na cmentarzu Wagańkowskim.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Sherlocka Holmesa i Doktora Watsona w Moskwie
  • Pierwsza żona: aktorka Natalja Władimirowna Rudna (1960-1962, rozwód)
  • Druga żona: Marija Antoninowa Leonidowa (od 1970 do jego śmierci), córki: Anastasija i Jelizawieta

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Order "Za zasługi dla Ojczyzny" stopień IV (25 października 1999) - za wybitne zasługi dla rozwoju krajowej kultury teatralnej, w związku z 175. rocznicą Państwowego Akademickiego Teatru Małego w Rosji
  • Zasłużony Artysta RFSRR (1974)
  • Ludowy Artysta Federacji Rosyjskiej (3 lutego 1992)
  • Złoty Medal A. D. Popowa za rolę w sztuce Lubow Jarowaja (1977)
  • Nagroda Władz Moskwy (1998)
  • Krajowa Nagroda Telewizyjna "TEFI" (2004)

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

27 kwietnia 2007 w Moskwie, na ulicy Smolenskaja nabierieżnaja, naprzeciwko ambasady brytyjskiej, odsłonięto rzeźbiarską kompozycję Sherlock Holmes i Doktor Watson (dłuta Andrieja Orłowa). Doktor Watson wyrzeźbiony został na podobieństwo Witalija Sołomina.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]