Witbier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Witbier z browaru Hoegaarden

Witbier - tradycyjne, belgijskie piwo pszeniczne zwane również bier blanche (białe piwo). Zawiera ok. 11-12,5% ekstraktu oraz 4,5-5,2% alkoholu. Charakterystyczną cechą witbiera jest jego wyraźny charakter zbożowy z cytrusowym posmakiem, który powstaje w wyniku specjalnie dobranych szczepów drożdży. Dodatkowo w trakcie warzenia dodaje się skórki pomarańczowe, kolendrę, imbir, pszenicę niesłodowaną (nawet do 50% zasypu) i owies. Profil aromatyczno-smakowy może uzupełniać lekka słodycz o zabarwieniu miodowo-waniliowym. Witbier jest warzony metodą górnej fermentacji i niefiltrowany, a ze względu na dodatek niesłodowanej pszenicy może być bardzo mętny. Barwa witbiera waha się od jasnosłomkowej do jasnozłotej. Ze względu na swój cytrusowo-zbożowy smak i duże nasycenie witbier jest piwem dobrze gaszącym pragnienie i odświeżającym.

Stolicą belgijskiego bier blanche jest miejscowość Hoegaarden w Brabancji, w której w XVIII wieku działało ok. 30 niewielkich browarów, warzących głównie piwa pszeniczne[1]. Rozwój piw typu pilzner doprowadził jednak do całkowitego zaprzestania produkcji witbierów. W 1957 r. zamknięty został ostatni browar warzący witbiery, browar Tomsin z Hoegaarden[2]. Jednakże w 1966 r. Pierre Celis - piwowar z Hoegaarden otworzył własny browar, w którym postanowił reaktywować zapomniany gatunek belgijskich piw pszenicznych[3].

Przypisy

  1. Ziemowit Fałat, Renata Górska, Paweł Plinta, Andrzej Sadownik, Dariusz Wojtala: Przewodnik piwosza. Bielsko-Biała: 2002, s. 51-52. ISBN 83-7304-030-7.
  2. Pierre Celis from Hoegaarden: The King of Belgian White Beer (Wheat Beer) (ang.). Whitebeertravels. [dostęp 2010-05-31].
  3. David Kenning, Robert Jackson: Piwa świata. Londyn: Parragon Books Ltd., 2006, s. 139. ISBN 1-40546-847-5.