Wyżeł włoski krótkowłosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyżeł włoski krótkowłosy
Dante Compatriota di Bonfini.jpg
Wyżeł włoski krótkowłosy
Inne nazwy Bracco italiano, Italian Pointer
Kraj patronacki Włochy
Wymiary
Wysokość 58 - 67 cm (psy),
55 - 62 cm (suki)
Masa 55 do 62 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VII, Sekcja 1.1,
numer wzorca 202
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Wyżeł włoski krótkowłosy – jedna z ras psów należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych, w podsekcji psów w typie gończych. Typ wyżłowaty[1]. Podlega próbom pracy[2].

Wyżeł włoski krótkowłosy jest uznawany za przodka wyżłów kontynentalnych. Jest cięższy w budowie i masywniejszy. Pochodzi co najmniej z V w. p.n.e.[3]. Na polowaniu wytrwały, sprawdza się jako posokowiec i aporter. Występuje w dwóch odmianach:

Rasa ta popularna była w renesansie, kiedy to Włosi przekazywali ją jako podarunek Francuzom i Hiszpanom.

Przypisy

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 146.
  2. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 305.
  3. David Taylor: Księga psów. s. 52-53.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie", Warszawa 2006
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.