Wyrocznie chaldejskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wyrocznie chaldejskie – powstały w II wieku, niezachowany do czasów współczesnych, zbiór wierszowanych utworów o charakterze religijno-mistycznym.

Autorstwo Wyroczni chaldejskich przypisywano żyjącym za czasów Marka Aureliusza bliżej nieznanym Julianowi Chaldejczykowi i jego synowi Julianowi Teurgowi. Zawierały one metafizyczne nauki wypływające z neopitagorejskiej interpretacji filozofii Platona.

Wyrocznie chaldejskie cieszyły się dużą popularnością wśród neoplatoników, którzy traktowali je niekiedy wręcz jako księgi święte[1].

Przypisy

  1. Mystery religion (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-05-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pierre Chuvin: Ostatni poganie. Zanik wierzeń pogańskich w cesarstwie rzymskim od panowania Konstantyna do Justyniana. Warszawa: Czytelnik, 2008. ISBN 978-83-07-03160-6.