Wywrót

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wywrót to figura akrobacji lotniczej znana od I wojny światowej, będąca w zasadzie odwrotnością zawrotu. Polega ona na zmianie kierunku lotu o 180 stopni z jednoczesną utratą wysokości i przyrostem prędkości postępowej. Ważne jest wykonanie – a składa się ono z połowy beczki, i połowy pętli (w takiej kolejności).

Beczką (ściślej – półbeczką) pilot odwraca maszynę na plecy a następnie wykonuje zamknięcie figury połową pętli.

Sterowanie polega bądź użyciu lotek (beczka powolna) bądź rzadziej steru wysokości (beczka szybka) celem odwrócenia maszyny na plecy i na ściągnięciu drążka sterowego i sprzężonego z nim steru wysokości, celem wykonania połowy pętli. Warunkiem prawidłowego wykonania wywrotu jest odpowiedni zasób wysokości, maszyna zamienia posiadaną energię potencjalną na energię kinetyczną. Ciąg zespołu napędowego jest zazwyczaj przez pilota redukowany.

Przeciążenie jest największe w momencie wyprowadzania maszyny w dolnym położeniu pętli (zakończenie manewru).

Z uwagi na przyrost prędkości w trakcie wykonywania tej figury promień wykonania wywrotu jest zazwyczaj większy niż zawrotu.

Wywrót może wykonać przystosowany do tego samolot, szybowiec, a nawet niektóre śmigłowce.