Wzmożone ciśnienie śródczaszkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wzmożone ciśnienie śródczaszkowe – stan, w którym wzrasta ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego krążącego w układzie komorowym mózgowia. Prawidłowe ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego powinno wynosić ok. 50-200 mm H20 (ok. 0,5 - 2,0 kPa).

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Do stanów występowania wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego zaliczamy min.:

Patogeneza[edytuj | edytuj kod]

Do nadciśnienia wewnątrzczaszkowego dochodzi w wyniku narastania dodatkowej patologicznej masy wewnątrzczaszkowej - guza (nowotworowego, zapalnego), w konsekwencji zwiększenia objętości płynu międzykomórkowego lub wewnątrzkomórkowego (czyli obrzęku mózgu), znacznego wzrostu objętości krwi zalegającej w mózgu (stan ten, nazywamy obrzmieniem mózgu, jest wywołany patologicznym rozszerzeniem się naczyń mózgowych), a także w rezultacie wzrostu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego, czyli wodogłowia. Do samoistnego obrzęku mózgu może dojść w przebiegu tzw. rzekomego guza mózgu (pseudotumor cerebri).

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Objawami przewlekłego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego są:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 468-470. ISBN 83-200-3244-X.
  • Pielęgniarstwo neurologiczne. Podręcznik dla studiów medycznych. Redakcja naukowa Krystyna Jaracz, Wojciech Kozubski. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa 2008 r. ISBN 978-83-200-3466-0 strona 389

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.