Yingluck Shinawatra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yingluck Shinawatra
9167ri-Yingluck Shinawatra.jpg
Yingluck Shinawatra's Hand.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1967
Chiang Mai
Tajlandia Premier Tajlandii
Przynależność polityczna Phuea Thai
Okres urzędowania od 8 sierpnia 2011
do 7 maja 2014
Poprzednik Abhisit Vejjajiva
Następca Niwatthamrong Boonsongpaisan (p.o.)
Odznaczenia
Order Korony Tajlandii Order Białego Słonia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Yingluck Shinawatra (taj. ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร, {jîŋ.lák tɕʰīn.nā.wát}, ur. 21 czerwca 1967 w prowincji Chiang Mai[1]) − tajska polityk, premier Tajlandii od 8 sierpnia 2011 do 7 maja 2014.

Jest siostrą byłego premiera Tajlandii, Thaksina Shinawatry.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Yingluck Shinawatra urodziła się w 1967 jako najmłodsze z dziewięciorga dzieci Lerta i Yindee Shinawatrów. W 1988 ukończyła Wydział Nauk Politycznych i Administracji na Uniwersytecie Chiang Mai w mieście Chiang Mai. Dwa lata później ukończyła studia magisterskie z zakresu nauk politycznych na Kentucky State University w Stanach Zjednoczonych[2][3].

Po studiach rozpoczęła pracę w korporacji Shin Corporation, należącej do jej brata Thaksina Shinawatry, późniejszego premiera Tajlandii w latach 2001-2006. W 2002 objęła stanowisko prezesa wchodzącej w skład tejże korporacji firmy Advanced Info Service (AIS), największego tajskiego operatora sieci komórkowej. Zajmowała je do 2006, kiedy Thaksin Shinawatra sprzedał swoje udziały w Shin Corporation singapurskiej spółce Temasek Holdings za 73 mld bahtów, co wzbudziło kontrowersje w kraju i oskarżenia o korupcję, a w rezultacie przyczyniło się do wybuchu zamachu stanu[2][3].

W 2006 zajęła stanowisko dyrektora zarządzającego SC Asset Co, spółki rozwoju nieruchomości znajdującej się w posiadaniu dzieci premiera Shinawatry. Dodatkowo objęła funkcję członka komitetu i sekretariatu Thaicom Foundation. Yingluck Shinawatra jest zamężna z biznesmenem Anusornem Amornchatem, ma jednego syna[2][3].

16 maja 2011 została wybrana kandydatką opozycyjnej partii Phuea Thai na stanowisko premiera przed wyborami parlamentarnymi zaplanowanymi na 3 lipca 2011. Partia Phuea Thai została utworzona w 2008 przez dawnych działaczy Partii Władzy Ludu, rozwiązanej decyzją Sądu Konstytucyjnego w 2008, która z kolei była sukcesorką partii Thai Rak Thai premiera Shinawatry, rozwiązanej również na mocy decyzji Sądu Konstytucyjnego w 2007. W czasie wyborów jej głównym rywalem do urzędu był urzędujący premier Abhisit Vejjajiva[3][4].

W wyborach parlamentarnych 3 lipca 2011 roku Phuea Thai odniosła zdecydowane zwycięstwo, zdobywając większość mandatów w parlamencie (265 z 500). Partia utworzyła koalicję rządową z 6 mniejszymi ugrupowaniami, dysponującą w sumie większością 300 mandatów. 5 sierpnia 2011 Yingluck Shinawatra została wybrana przez parlament na urząd premiera Tajlandii. Jej kandydatura zyskała poparcie 296 deputowanych[5][6]. Nominację 8 sierpnia 2011 zatwierdził król Bhumibol Adulyadej, co pozwoliło jej formalnie objąć stanowisko jako pierwszej kobiecie w historii[7].

Wobec protestów społecznych trwających od listopada 2013, z powodu projektu ustawy amnestyjnej, która mogłaby umożliwić powrót do Tajlandii brata obecnej premier, Thaksina Shinawatry, skazanego w 2008 roku za korupcję, w parlamencie przygotowano wniosek o wotum nieufności, który jednak nie został przyjęty, gdyż większość 28 listopada 2013 głosowała przeciwko niemu (134 głosów za i 297 przeciw wnioskowi)[8].

7 maja 2014 Sąd Konstytucyjny usunął Shinawatrę ze stanowiska[9][10]. Obowiązki Shinawatry przejął tymczasowo Niwatthamrong Boonsongpaisan[11], do czasu zamachu stanu, kiedy to 22 maja 2014 władzę objęło wojsko pod dowództwem generała Prayutha Chan-ochy[12].

Przypisy

  1. The World's 100 Most Powerful Women. — Forbes, 24.08.2011
  2. 2,0 2,1 2,2 Pheu Thai picks Yingluck for PM (ang.). bangkokpost.com, 16 maja 2011. [dostęp 2011-05-24].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Sister of Fugitive Ex-Premier Thaksin Chosen as Leader of Opposition Party (ang.). bloomberg.com, 16 maja 2011. [dostęp 2011-05-24].
  4. Thaksin Shinawatra's sister Yingluck to run for Thai PM (ang.). BBC News, 16 maja 2011. [dostęp 2011-05-24].
  5. Thaksin's sister, Yingluck, becomes Thai prime minister (ang.). Reuters, 5 sierpnia 2011. [dostęp 2011-08-07].
  6. Thailand's parliament elects Yingluck Shinawatra as PM (ang.). BBC News, 5 sierpnia 2011. [dostęp 2011-08-07].
  7. Yingluck awaits royal nod as Thai cabinet race heats up (ang.). Reuters, 8 sierpnia 2011. [dostęp 2011-08-08].
  8. November 2013 (ang.). rulers.org, 3 grudnia 2012. [dostęp 7 grudnia 2012].
  9. เกาะติดศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยคดีสถานภาพรักษาการนายกฯ (taj.). voicetv.co.th, 2014-05-07. [dostęp 2014-05-07].
  10. Thailand court ousts PM Yingluck Shinawatra (ang.). bbc.com, 2014-05-07. [dostęp 2014-05-07].
  11. Court removes Thai PM from office, deputy Niwattumrong Boonsongpaisan appointed caretaker (ang.). thestar.com.my, 2014-05-07. [dostęp 2014-05-07].
  12. Thailand under curfew amid army coup (ang.). BBC News, 2014-05-22. [dostęp 2014-05-22].