Złota reguła Fermiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Złota reguła Fermiego – reguła określająca średnią częstość przejść pomiędzy dwoma stanami kwantowymi układu występujących pod wpływem zaburzenia okresowego. Sformułowana przez Enrico Fermiego.

Jeśli hamiltonian układu dany jest wzorem

H=H^0+H^1 e^{-i \omega t}

gdzie:

H^0 – hamiltonian układu niezaburzonego,
H^1 – amplituda zaburzenia,
\omega – częstość zaburzenia.

To średnia częstość przejść ze stanu i do stanu f dana jest wzorem

R_{i \rightarrow f} = \frac{2 \pi}{\hbar} | \langle f^0 | H^1 | i^0 \rangle |^2 \delta \left(E^0_f - E^0_i - \hbar \omega \right)

gdzie:

|i^0 \rangle, |f^0 \rangle – stany własne operatora H^0,
E^0_i, E^0_f – wartości własne operatora H^0,
\deltadelta Diraca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]