Złynka
| Złynka Злы́нка |
|
| Państwo |  Rosja |
| Obwód | briański |
| Populacja (2010) • liczba ludności |
5507 |
| Nr kierunkowy | +7 483 58 |
| Kod pocztowy | 243600 |
| Tablice rejestracyjne | 32 |
|
Położenie na mapie obwodu briańskiego
  Złynka
|
|
|
Położenie na mapie Rosji
 Złynka
|
|
 52°26′N 31°44′E / 52.433333333333, 31.733333333333Na mapach: 52°26′N 31°44′E / 52.433333333333, 31.733333333333 |
|
Złynka (ros. Злы́нка) - miasto w obwodzie briańskim w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu złynkowskiego.
Spis treści |
Geografia [edytuj]
Miasto położone jest na Nizinie Naddnieprzańskiej nad rzeką o tej samej nazwie, 225 km na zachód od Briańska. W pobliżu miasta przebiega granica białorusko-rosyjska.
Historia [edytuj]
Miasto powstało w 1700 roku. Założycielami miejscowości byli uciekający przed prześladowaniami staroobrzędowcy. W połowie XVIII wieku zbudowana została prawosławna kaplica pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego. XVIII wiek był okresem szybkiego rozwoju osady. Podczas gdy w 1723 roku liczyła ona jedynie 13 gospodarstw, to w 1781 było ich już 281[1]. W 1770 roku Katarzyna II przekazała obejmujący miejscowość wołost pod władanie P.A. Rumiancewa. W 1862 roku w pobliżu Złynki powstaje fabryka zapałek. Pod koniec XIX wieku liczba domów przekroczyła tysiąc. Miejscowość stała się znaczącym ośrodkiem stolarskim i garbarskim.
W 1925 roku oasada otrzymała prawa miejskie. Reaktywowana w latach międzywojennych fabryka zapałek Rewput' dawała wówczas zatrudnienie kilkuset osobom. Innym ważnym zakładem była Fabryka Mebli im. Czkałowa. Piętno na rozwoju miasta odcisnęła niemiecka okupacja w czasie II wojny światowej, gdy zniszczono m.in. wszystkie zakłady przemysłowe.
Miasto pozostawało ośrodkiem administracyjnym rejonu do 1959 roku, gdy rejon złynkowski został zlikwidowany i włączony w skład rejonu nowozybkowskiego. W 1988 roku rejon złynkowski zostaje reaktywowany, a Złynka ponownie staje się jego ośrodkiem administracyjnym.
W wyniku katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu miasto znalazło się w pobliżu strefy wykluczenia z poziomem radiacji w granicach 15-40 Ci/km².
Demografia [edytuj]
Liczba ludności miasta kształtowała się następująco:
- 1989 - 5586 mieszkańców (Spis Powszechny ZSRR z 1989 roku[2])
- 2002 - 5372 mieszkańców (Rosyjski spis powszechny 2002[3])
- 2010 - 5507 mieszkańców (Rosyjski spis powszechny 2010[4])
Miasto znajduje się na wschodnich obrzeżach białoruskiego terytorium etnicznego, autochtoniczna ludność tego terenu posługuje się gwarą języka białoruskiego[5].
Zabytki [edytuj]
- Zespół architektoniczny cerkwi pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego oraz cerkwi św. Mikołaja (obie zbudowane w połowie XIX wieku)
- Domy jednorodzinne z przełomu XIX i XX wieku z bogatymi drewnianymi zdobieniami i mezzaninami (obecnie siedziby różnych instytucji: administracji rejonowej, nadleśnictwa, szkoły muzycznej, rejonowego zarządu rolnictwa)
- Drewniana cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Boskiej na ulicy Proletarskiej
- Pomnik Nikołaja Szczorsa
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Historia miasta Złynka (w języku rosyjskim)
- ↑ Wyniki Ogólnozwiązkowego Spisu Powszechnego z 1989 roku
- ↑ Wyniki Wszechrosyjskiego Spisu Powszechnego z 2002 roku
- ↑ Wyniki wstępne Wszechrosyjskiego Spisu Powszechnego z 2010 roku
- ↑ Katliarczuk A., Biełarusy Branskaha kraju. Etnicznaja historyja i suczasnaść, "Arche" nr 2/2001.
