Zasiłek pielęgnacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zasiłek pielęgnacyjny – jedno ze świadczeń rodzinnych, którego celem jest częściowe pokrycie wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Do zasiłku pielęgnacyjnego uprawnione są :

  • niepełnosprawne dzieci do 16. roku życia legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności
  • osoby w wieku powyżej 16 lat legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (lub odpowiednie orzeczenie: ZUS zaliczające do I grupy inwalidzkiej lub całkowitej niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji, KRUS zaliczające do I grupy inwalidzkiej lub całkowitej niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji)
  • osoby w wieku powyżej 16 lat legitymujące się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia (lub odpowiednie orzeczenie: ZUS zaliczające do II grupy inwalidzkiej lub całkowitej niezdolności do pracy)
  • osoby które ukończyły 75 lat.

Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi od 1 września 2006 roku 153 zł miesięcznie[1].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]