Zecharia Sitchin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Zecharia Sitchin (ur. 11 lipca 1920 roku w Baku, zm. 9 października 2010) – jeden z twórców paleoastronautyki, dziennikarz.

Urodził się prawdopodobnie w Baku, stolicy Azerbejdżanu, wówczas republiki radzieckiej, skąd wraz z rodzicami uciekł do Palestyny. Tam rzekomo posiadł gruntowną znajomość hebrajskiego, innych języków semickich i europejskich, Starego Testamentu oraz historii i archeologii Bliskiego Wschodu[potrzebne źródło]. Uczęszczał do London School of Economics, specjalizując się w historii ekonomii. Przez wiele lat był dziennikarzem i redaktorem w Izraelu, do śmierci mieszkał i pracował w Nowym Jorku.

Jest autorem siedmiotomowego cyklu Kroniki Ziemi, przedstawiającego własną teorię dotyczącą historii i prehistorii naszego globu oraz powstania ludzkości.

Cykl ten obejmuje następujące księgi:

Ponadto wydał książki:

  • Boskie spotkania (ang. Divine Encounters), (wyd. polskie, Wyd. Prokop, Warszawa 2003, ISBN 83-86096-67-5)
  • Genesis jeszcze raz (ang. Genesis Revisited), (wyd. polskie, Wyd. Prokop, Warszawa 1997, ISBN 83-86096-31-4)
  • Zaginiona księga Enki (ang. The Lost Book of Enki), (wyd. polskie, Wyd. Prokop, Warszawa 2004, ISBN 83-86096-68-3)
  • Wyprawy śladami Kronik Ziemi (ang. The Earth Chronicles Expeditions), (wyd. polskie, Wyd. Prokop, Warszawa 2008, ISBN 978-83-86096-74-9)
  • Podróże w mityczną przeszłość. Księga druga Wypraw śladami Kronik Ziemi (ang. Journeys to the Mythical Past. Book II of The Earth Chronicles Expeditions), (wyd. polskie, Wyd. Prokop, Warszawa 2010, ISBN 978-83-86096-83-1)
  • Vademecum Kronik Ziemi. Wszechstronny słownik terminów używanych w siedmiu księgach Kronik Ziemi (ang. The Earth Chronicles Handbook. A Comprehensive Guide to the Seven Books of the Earth Chronicles), (wyd. polskie, Wyd. Prokop, Warszawa 2011, ISBN 978-83-86096-85-5)

Twierdził, że potrafi czytać i rozumieć język Sumerów – oparł swoje Kroniki Ziemi na informacjach i tekstach rzekomo spisanych na glinianych tabliczkach pozostawionych przez starożytne cywilizacje Bliskiego Wschodu[1]. Krytycy podnoszą jednak, iż Sitchin ma nikłą znajomość dawnych języków i wielu słowom sam nadaje nowe, wymyślone przez siebie znaczenia, tak by odpowiadały jego teoriom[2][3][4]. Dowodzą również, iż w cytowanych źródłach Sitchin pomija niektóre fragmenty lub zmienia ich treść[5]. Historycy wskazują, że Sitchin nie posiada w rzeczywistości elementarnej wiedzy na temat Sumerów, pisze on bowiem, iż znali oni rzekomo 12 planet Układu Słonecznego, podczas gdy żaden sumeryjski tekst nie mówi o więcej niż 5 planetach[6].

Książki Sitchina przetłumaczono na wiele języków oraz wydano w alfabecie Braille’a.

Jego poglądy są zbliżone do poglądów Ericha von Dänikena i również uznawane za pseudonaukowe[7][8].

Przypisy

  1. Zecharia Sitchin (ang.). coasttocoastam.com. [dostęp 25 lipca 2010].
  2. Mike Heiser: The Nephilim (ang.). sitchiniswrong.com. [dostęp 3 lipca 2010].
  3. Zecharia Sitchin and The Earth Chronicles (ang.). skepdic.com. [dostęp 3 lipca 2010].
  4. Mark Pilkington: Zechariah Sitchin (ang.). forteantimes.com. [dostęp 25 lipca 2010].
  5. Krzysztof Sykta: Oszustwa Sitchina - Enuma Elish (pol.). racjonalista.pl, 7 czerwca 2002. [dostęp 3 lipca 2010].
  6. Michael Heiser: The Myth of a 12th Planet in Sumero-Mesopotamian Astronomy: A Study of Cylinder Seal VA 243 (ang.). michaelsheiser.com. [dostęp 25 lipca 2010].
  7. Corey Kilgannon: Origin of the Species, From an Alien View (ang.). nytimes.com, 8 stycznia 2010. [dostęp 25 lipca 2010].
  8. Roman Zaroff: Jeszcze jeden van Daniken (pol.). racjonalista.pl, 18 marca 2005. [dostęp 3 lipca 2010].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach