Zespół Webera
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zespół Webera (zespół konarowy śródmózgowia, ang. Weber's syndrome) – pniowy zespół naprzemienny charakteryzujący się porażeniem nerwu okoruchowego po stronie ogniska i porażeniem lub niedowładem połowiczym spastycznym po stronie przeciwnej. Najczęstsze przyczyny to zawał mózgu zlokalizowany w śródmózgowiu w wyniku zakrzepu gałęzi międzykonarowych tętnicy tylnej mózgu lub tętnicy naczyniówkowej tylnej. Rzadszą przyczyną zespołu może być guz pnia mózgu.
Bibliografia [edytuj]
- Peter Duus, Rolf Hassler: Diagnostyka topograficzna w neurologii: anatomia, fizjologia, klinika. Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1989, s. 208. ISBN 83-200-1444-1.