Zhang Guolao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zhang Guolao

Zhang Guolao (chiń.: 張果老; pinyin: Zhāng Guǒlǎo) – bóstwo chińskie, jeden z Ośmiu Nieśmiertelnych.

Według legendy był pierwotnie nietoperzem, który przemienił się w człowieka. W ikonografii Zhang przedstawiany jest na białym ośle, dzięki któremu mógł w ciągu dnia przemierzyć tysiąc mil. Po przybyciu na miejsce składał go i chował w kieszeni, a gdy był mu na nowo potrzebny zwilżał go śliną i zwierzę odzyskiwało dawną postać. Według innego podania Zhang żył w VII wieku w prowincji Shanxi i był drwalem. Idąc za wskazówką którą otrzymał w wizji sennej spotkał Li Tieguaia, a ten dał mu magiczną pigułkę ożywiającą martwe ryby. Gdy zazdrośni rybacy próbowali mu ją odebrać, Zhang połknął ją i uzyskał w ten sposób nieśmiertelność.

Atrybutem Zhanga jest bambusowy bębenek. Przedstawia się go także z dwiema pałeczkami, piórem feniksa lub brzoskwinią.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Wydawnictwo Universitas, 2007. ISBN 978-83-242-0766-4.