Zhou Dunyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Zhou.
Zhou Dunyi
Zhou Dunyi
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Zhōu Dūnyí
Wade-Giles Chou Tun-i
Zn. tradycyjne 周敦頤
Zn. uproszczone 周敦颐

Zhou Dunyi (ur. 1017, zm. 1073) – uczony z czasów dynastii Song, uznawany za jednego z prekursorów neokonfucjanizmu.

Był urzędnikiem niższego szczebla. W pracy kierował się zasadą konfucjańskiej sprawiedliwości, wielokrotnie wskazując na nadużycia popełniane przez innych, często wyższych od siebie rangą biurokratów.

Głównym przedmiotem jego dociekań filozoficznych był Wszechświat. Badał jego genezę i zasady nim rządzące. Swoje poglądy zawarł między innymi w krótkim, ok. 250-znakowym eseju Objaśnienie Diagramu Najwyższego Kresu (Taijitu Shuo, 太極圖說) oraz w Tekście objaśniającym Księgę przemian (Tong Shu, 通書). W pierwszym z traktatów wprowadził do filozofii konfucjańskiej spekulacje metafizyczne, interpretując w nowym duchu diagram taijitu, używany dotąd przez taoistów[1].

Zaliczany do Pięciu Mistrzów początkowego okresu rządów Songów.

Przypisy

  1. Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 268. ISBN 83-85909-61-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Xinzhong Yao: Konfucjanizm. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009. ISBN 978-83-233-2602-1.