Ziemia Księcia Karola
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ziemia Księcia Karola | |
 Północna cześć wyspy, przylądek Fuglehuken |
|
| Kontynent | Europa |
| Państwo |  Norwegia |
| Akwen | Ocean Arktyczny |
| Archipelag | Svalbard |
| Powierzchnia | 615 km² |
| Populacja (2008) • liczba ludności |
0 |
|
Położenie na mapie Svalbardu
  Ziemia Księcia Karola
|
|
|
Położenie na mapie Arktyki
 Ziemia Księcia Karola
|
|
 78°33′00″N 11°01′00″E / 78.55, 11.016666666667Na mapach: 78°33′00″N 11°01′00″E / 78.55, 11.016666666667 |
|
Ziemia Księcia Karola (nor. Prins Karls Forland) – najdalej na zachód wysunięta wyspa archipelagu Svalbard. Jej powierzchnia wynosi 615 km², z czego lodowce zajmują 96 km². W przeważającej większości górzysta, najwyższym wzniesieniem jest Monacofjellet 1084 m n.p.m.. Nie jest zamieszkana. Jest częścią Parku Narodowego Forlandet.
Na wyspę w 1596 roku przybyła wyprawa Willema Barentsa, a od 1625 r. wyspa nosi nazwę na cześć Karola I Stuarta, księcia Walii oraz króla Anglii i Szkocji.
