Zmierzch długiego dnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy utworu dramatycznego. Zobacz też: film nakręcony na jego podstawie.

Zmierzch długiego dnia – utwór amerykańskiego dramaturga Eugene'a O'Neilla z roku 1956, uważana powszechnie za jego arcydzieło. O'Neill otrzymał za nią w roku 1957 pośmiertnie Nagrodę Pulitzera w dziedzinie dramaturgii.

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Akcja sztuki rozgrywa się podczas sierpniowego dnia 1912 roku, od godziny około 8:30 aż do północy. Miejscem akcji jest dom rodziny Tyronów nad morzem w stanie Connecticut. Jest to opowieść autobiograficzna przedstawiająca życie rodziny O'Neillów w ich rodzinnym domu w miejscowości Monte Cristo Cottage.

Tematem sztuki jest nałóg i jego zgubny wpływ na życie rodziny. Trzy postacie męskie są alkoholikami, matka jest uzależniona od morfiny. Wszyscy oni wzajemnie się oskarżają, odrzucają i użalają co przybiera formę narastającego konfliktu przerywanego czasami nie zawsze szczerymi próbami okazania miłości, współczucia i wzajemnego się pocieszania.

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1957 Nagroda Pulitzera w dziedzinie Dramaturgii - Pulitzer Prize for Drama
  • 1957 Tony Award za najlepszą sztukę - Tony Award for Best Play
  • 2003 Drama Desk Award for Outstanding Revival|Drama Desk Award for Outstanding Revival of a Play
  • 2003 Tony Award for Best Revival of a Play

Nominacje

  • 1986 Drama Desk Award for Outstanding Revival
  • 1989 Drama Desk Award for Outstanding Revival

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O'Neill Eugene Gladstone, "Long Day's Journey Into Night", New Haven, 1956, ISBN 250174075