Zmierzch długiego dnia
Zmierzch długiego dnia – utwór amerykańskiego dramaturga Eugene'a O'Neilla z roku 1956, uważana powszechnie za jego arcydzieło. O'Neill otrzymał za nią w roku 1957 pośmiertnie Nagrodę Pulitzera w dziedzinie dramaturgii.
Streszczenie [edytuj]
Akcja sztuki rozgrywa się podczas sierpniowego dnia 1912 roku, od godziny około 8:30 aż do północy. Miejscem akcji jest dom rodziny Tyronów nad morzem w stanie Connecticut. Jest to opowieść autobiograficzna przedstawiająca życie rodziny O'Neillów w ich rodzinnym domu w miejscowości Monte Cristo Cottage.
Tematem sztuki jest nałóg i jego zgubny wpływ na życie rodziny. Trzy postacie męskie są alkoholikami, matka jest uzależniona od morfiny. Wszyscy oni wzajemnie się oskarżają, odrzucają i użalają co przybiera formę narastającego konfliktu przerywanego czasami nie zawsze szczerymi próbami okazania miłości, współczucia i wzajemnego się pocieszania.
Nagrody i nominacje [edytuj]
- 1957 Nagroda Pulitzera w dziedzinie Dramaturgii - Pulitzer Prize for Drama
- 1957 Tony Award za najlepszą sztukę - Tony Award for Best Play
- 2003 Drama Desk Award for Outstanding Revival|Drama Desk Award for Outstanding Revival of a Play
- 2003 Tony Award for Best Revival of a Play
Nominacje
- 1986 Drama Desk Award for Outstanding Revival
- 1989 Drama Desk Award for Outstanding Revival
Bibliografia [edytuj]
- O'Neill Eugene Gladstone, "Long Day's Journey Into Night", New Haven, 1956, ISBN 250174075
