Étienne Charles de Loménie de Brienne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Étienne Charles de Loménie de Brienne
Kardynał prezbiter
Étienne Charles de Loménie de Brienne
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 9 października 1727
Paryż
Data i miejsce śmierci 16 lutego 1794
Sens
arcybiskup Tuluzy
Okres sprawowania 1763–1788
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 8 marca 1752
Kreacja kardynalska 15 grudnia 1788
Pius VI
Odznaczenia
Order Ducha Świętego (Francja)

Étienne Charles de Loménie de Brienne (ur. 9 października 1727, zm. 16 lutego 1794) – francuski duchowny, polityk i pisarz, w latach 1787-1788 minister finansów.

Był arcybiskupem Tuluzy od 1763, a jednocześnie zwolennikiem reform i miłośnikiem filozofów. Do jego przyjaciół należeli Anne Robert Turgot, André Morellet i Voltaire. W 1770 roku uzyskał fotel 18 Akademii Francuskiej. W 1787 zastąpił Charlesa Alexandre de Calonnea na stanowisku ministra finansów i uzyskał zgodę na zaciągniecie pożyczki w wysokości 60 mln liwrów. Podobnie jak król rezygnował z wprowadzenia nowych podatków[1]. W 1788 został zdymisjonowany ze stanowiska ministra[2] i w tym samym roku 15 grudnia na wniosek króla Ludwika XVI został mianowany przez Piusa VI kardynałem. Po podporządkowaniu się konstytucji cywilnej kleru zrezygnował z funkcji kardynała w marcu 1791. W listopadzie 1793 roku został aresztowany przez rewolucjonistów. Zmarł w więzieniu.

Prace[edytuj]

  • Oraison funébre du Dauphin (Paris, 1766)
  • Compte-rendu au roi (Paris, 1788)
  • Le Conciliateur, in collaboration with Turgot (Rome, Paris, 1754)

Przypisy

  1. Chris Cook, John Stevenson, Leksykon nowożytnej historii Europy 1763-1999, Warszawa 2000, s.45
  2. Chris Cook, John Stevenson, Leksykon nowożytnej historii Europy 1763-1999, Warszawa 2000, s.45

Bibliografia[edytuj]