Ēriks Jēkabsons (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy łotewskiego historyka. Zobacz też: Ēriks Jēkabsons, były lider Pierwszej Partii Łotwy.

Ēriks Jēkabsons (w polonijnych publikacjach także: Eryk Jekabson; ur. 14 stycznia 1965 w Rydze) – łotewski historyk polskiego pochodzenia, profesor Uniwersytetu Łotwy w Rydze.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Łotewskiego Uniwersytetu Państwowego (1983–1990). W latach 1990–1993 zatrudniony w Instytucie Historii Łotewskiej Akademii Nauk. Obecnie pracuje na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Łotwy, w katedrze Europy Środkowo-Wschodniej. Zajmuje się głównie najnowszą historią Łotwy, mniejszościami narodowymi, historią wojska łotewskiego oraz stosunkami polsko-łotewskimi w dwudziestoleciu międzywojennym.

Jest z pochodzenia Polakiem. Należy do Polskiego Towarzystwa Historycznego. Od 1998 jest członkiem Komisji Historycznej przy Prezydencie Republiki Łotewskiej. Był członkiem ugrupowania politycznego Dla Ojczyzny i Wolności.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Latgaliešu politiķi un politiskās partijas (wraz z Valtersem Ščerbinskisem)
  • Poselstwo Łotwy w Polsce we wrześniu 1939 roku, "Przegląd Nauk Historycznych" 4 (2005), nr 1(7), s. 112-144.
  • Ziemie Łotwy między Wschodem a zachodem Europy, przeł. Jarosław Iwczenko, Konrad Szulga, Katarzyna Lipska, Lublin: Europejskie Kolegium Polskich i Ukraińskich Uniwersytetów - Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej 2007.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polak w świecie. Leksykon Polonii i Polaków za granicą, Polska Agencja Informacyjna, Warszawa 2001, s. 121

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]