Łączność DX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat odbicia fal radiowych od jonosfery
1. Ziemia
2. troposfera
3. jonosfera
4. fala powierzchniowa
5. fala jonosferyczna
6. fala troposferyczna

Łączność DX – oznacza łączność radiową na daleką odległość. Łączności nawiązywane są za pośrednictwem fali radiowej odbitej od jonosfery w zakresie fal krótkich, zależne od pory dnia i aktywności słonecznej umożliwiają przeprowadzanie łączności na dystansie mierzonym w tysiącach kilometrów.

Długość fali zależy od częstotliwości – im wyższa tym wyżej w atmosferze się zakrzywia bądź odbija. Przy odpowiednim dobraniu częstotliwości pracy i kąta promieniowania, można uzyskiwać zasięg kilkuset km przy mocach znacznie mniejszych niż w zakresie fal długich i średnich.

Łączności przeprowadzane są przez licencjonowanych krótkofalowców w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej na specjalnie wydzielonych przez IARU pasmach częstotliwości zawartych w bandplanie.

Oprócz spraw technicznych związanych z prowadzeniem łączności oraz znajomości języków obcych, niezbędna jest również znajomość slangu radiowego, alfabetu fonetycznego, kodu Q oraz geografii. Warto posiadać mapę, na której można lokalizować położenie geograficzne korespondenta.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]