Ładunek elektryczny elementarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ładunek elektryczny elementarny — podstawowa stała fizyczna, wartość ładunku elektrycznego niesionego przez proton lub (alternatywnie) wartość bezwzględna ładunku elektrycznego elektronu. Obecnie stosowana wartość została opublikowana w 2014 roku przez Komitet Danych dla Nauki i Techniki (CODATA)[1][2] i wynosi:

Po planowanym przedefiniowaniu jednostek SI wartość ładunku elektrycznego elementarnego będzie wynosić dokładnie [3]

Jest to najmniejsza i niepodzielna część ładunku elektrycznego. Istnieją cząstki – kwarki – obdarzone ułamkowym ładunkiem elementarnym, jednak występują one zawsze w stanie związanym tworząc inne cząstki w ten sposób, że ich ładunek jest całkowitą wielokrotnością ładunku elementarnego.

Po raz pierwszy elementarny ładunek elektryczny wyznaczył Robert Millikan w 1910 roku. Wcześniej J. S. Townsend wyznaczył przybliżony ładunek elektronu, ale nie powiązano go z elementarnym ładunkiem elektrycznym.

Nie wytłumaczono, dlaczego ładunek elektronu i protonu są ze sobą zgodne – już w latach 60. stwierdzono, że ich względna różnica jest mniejsza niż 10-21. Proponowano hipotezy, zgodnie z którymi różnica tych ładunków (a przez to łączny ładunek atomów) byłaby niezerowa. Miałyby one tłumaczyć m.in. istnienie pola magnetycznego Ziemi lub rozszerzanie się Wszechświata[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. CODATA internationally recommended values 2014: elementary charge (ang.). [dostęp 2015-07-26].
  2. Peter J. Mohr, David B. Newell, Barry N. Taylor, CODATA recommended values of the fundamental physical constants: 2014, „Reviews of Modern Physics”, 88 (3), 2016, DOI10.1103/RevModPhys.88.035009, ISSN 1539-0756 0034-6861, 1539-0756, arXiv:1507.07956 [dostęp 2018-06-13] (ang.).
  3. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać D. B. Newell i inni, The CODATA 2017 values of ''h'' , ''e'' , ''k'' , and ''N'' A for the revision of the SI, „Metrologia”, 55 (1), 2018, L13-L16, DOI10.1088/1681-7575/aa950a, ISSN 1681-7575 0026-1394, 1681-7575 [dostęp 2018-06-13] (ang.).
  4. Wróblewski i Zakrzewski 1984 ↓, s. 23.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]