Łeonid Barteniew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łeonid Barteniew
Data i miejsce urodzenia 10 października 1933
Połtawa
Wzrost 174 cm
Masa ciała 70 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Melbourne 1956 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Srebro
Rzym 1960 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Mistrzostwa Europy
Brąz
Berno 1954 sztafeta 4 × 100 m
Brąz
Sztokholm 1958 sztafeta 4 × 100 m
Uniwersjada
Złoto
Sofia 1961 sztafeta 4 × 100 m
Odznaczenia
Order Znak Honoru

Łeonid Wołodymyrowycz Barteniew ukr. Леонід Володимирович Бартенєв; ros. Леонид Владимирович Бартенев, Leonid Władimirowicz Bartieniew (ur. 10 października 1933 w Połtawie[1]) – ukraiński lekkoatleta (sprinter) startujący w barwach ZSRR, dwukrotny wicemistrz olimpijski.

Wcześnie został sierotą. Ojciec był ofiarą czystek stalinowskim, a matka zmarła w 1942. Sportem zajął się w szkole średniej w Połtawie. Później należał do klubu Buriewiestnik Kijów[2].

Zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Boris Tokariew, Wiktor Riabow, Lewan Sanadze i Barteniew) na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie[3].

Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Barteniew, Tokariew, Jurij Konowałow i Władimir Suchariew). Na tych samych igrzyskach odpadł w ćwierćfinałach biegu na 100 metrów i biegu na 200 metrów[1]. Wywalczył brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Tokariew, Edwin Ozolin, Konowałow i Barteniew) na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie, a w biegach na 100 metrów i na 200 metrów odpadł w półfinałach[4].

Ponownie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Gusman Kosanow, Barteniew, Konowałow i Ozolin) na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie. W biegu na 200 metrów odpadł w ćwierćfinale[1].

Odnosił również sukcesy w sporcie akademickim. Zwyciężył w biegu na 100 metrów i zdobył brązowy medal w biegu na 200 metrów na Akademickich Mistrzostwach Świata (UIE) w 1955 w Warszawie, a także zdobył srebrne medale na 100 metrów i na 200 metrów na Akademickich Mistrzostwach Świata (UIE) w 1957 w Moskwie[5]. Zdobył srebrny medal na 200 metrów i brązowy medal na 100 metrów na Akademickich Mistrzostwach Świata (FISU) w 1957 w Paryżu[6]. Został mistrzem uniwersjady w 1961 w Sofii w sztafecie 4 × 100 metrów.

Był mistrzem ZSRR w biegu na 100 metrów w 1958 i w biegu na 200 metrów w 1959[7].

Był dwukrotnym rekordzistą ZSRR w sztafecie 4 × 100 metrów do wyniku 39,4 s (15 lipca 1961 w Moskwie). Dwukrotnie wyrównał również rekord ZSRR w biegu na 100 metrów czasem 10,3 s (27 maja 1956 w Kijowie i 20 czerwca 1959 w Budapeszcie)[8].

Ukończył Narodowy Instytut Kultury Fizycznej i Sportu Ukrainy w Kijowie. Od 1961 był trenerem biegów krótkich. Prowadził reprezentację ZSRR w sprintach w latach 1964-1984[2][9].

W 2007 w Moskwie uległ ciężkiemu wypadkowi; został potrącony na zielonym świetle przez samochód. Dzięki intensywnej rehabilitacji ruchowej udało mu się odzyskać zdolność samodzielnego poruszania się[9].

Jest autorem książki Бег на короткие дистанции (Bieg na krótkich dystansach). Został odznaczony orderem „Znak Honoru”[7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Leonid Barteniev (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-28].
  2. 2,0 2,1 Бартенев Леонид (ros.). poltava-arenda.com.ua. [dostęp 2014-05-28].
  3. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 114.
  4. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 117 i 121.
  5. World Student Games (UIE) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2014-05-28].
  6. World Student Games (Pre-Universiade) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2014-05-28].
  7. 7,0 7,1 БАРТЕНЕВ Леонид Владимирович (СССР) (ros.). sportbiography.ru. [dostęp 2014-05-28].
  8. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 17 i 194.
  9. 9,0 9,1 Witalij Cebryj: Леонид Бартенев: Схватил любимую игрушку, и — бежать! Следом автоматная очередь. Так началась моя «спринтерская карьера» (ros.). fraza.ua, 2013-01-08. [dostęp 2014-05-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]