Łukasz (Konaszewicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz
arcybiskup biełgorodzki
Ilustracja
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data śmierci 1 stycznia 1758
biskup biełgorodzki
Okres sprawowania 1755–1758
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia biełgorodzka
Sakra biskupia 28 września 1737

Łukasz (zm. 1 stycznia 1758) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia ukraińskiego.

Absolwent Akademii Mohylańskiej w Kijowie. W 1727 został wykładowcą Akademii Słowiańsko-Grecko-Łacińskiej w Moskwie. Od 1732 był katechetą Korpusu kadetów w Petersburgu. Trzy lata później otrzymał godność archimandryty i został przełożonym Monasteru Simonowskiego[1].

28 września 1737 przyjął chirotonię biskupią i został ordynariuszem eparchii ustiuskiej. Założył w Ustiugu seminarium duchowne. Po roku został przeniesiony na katedrę kazańską. Zreorganizował seminarium duchowne w Kazaniu i przekazał mu swój osobisty księgozbiór. Angażował się w działalność misyjną wśród wyznawców islamu i pogan, dopuścił się jednak przekroczenia swoich kompetencji, siłą odbierając dzieci nieprawosławnym rodzicom i wymuszając na miejscowej ludności przyjmowanie chrztu. Z uwagi na skargi wpływające z tego powodu przeciwko osobie biskupa w 1755 Świątobliwy Synod Rządzący przeniósł go na katedrę biełgorodzką. Na nowej katedrze w szczególności opiekował się kolegium w Charkowie. Zmarł w 1758 i został pochowany w soborze w Biełgorodzie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Sergiusz (Biełogradski)
Biskup ustiuski
1737 – 1738
Następca
Gabriel (Russki)
Poprzednik
Joazaf (Horłenko)
Biskup biełgorodzki
1755 – 1758
Następca
Joazaf (Mitkewycz)