Światłość świata (obraz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Światłość świata
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Światłość świata
Autor William Holman Hunt
Rok wykonania 1853-54
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 125,5 × 59,8 cm
Muzeum Keble College

Światłość świata (ang. The Light of the World) – obraz angielskiego malarza Williama Holmana Hunta, jednego z założycieli Bractwa Prerafaelitów.

Obraz powstawał w latach 1853-54, początkowo w prowizorycznym baraku w Worcester Park Farm w Surrey, później w pracowni artysty. Dla uzyskania lepszych efektów Hunt pracował nocą, przy świetle lampy. Dzieło wystawiono w Royal Gallery, obecnie znajduje się w bocznej kaplicy Keble College w Oksfordzie.

Po pięćdziesięciu latach starzejący się Hunt wykonał replikę obrazu, znajdującą się obecnie w katedrze św. Pawła w Londynie[1]. W Manchester Art Gallery znajduje się kolejna, niewielka autorska kopia Światłości świata (49,8 × 26,1 cm)[2].

Opis[edytuj]

Oto stoję u drzwi i kołaczę:
jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy,
wejdę do niego i będę z nim wieczerzał,
a on ze Mną.

Artysta nawiązał do słów znanych z Apokalipsy św. Jana (Ap 3,20) i przedstawił postać Chrystusa z lampą, kołaczącego do zamkniętych drzwi. Scena rozgrywa się nocą w opuszczonym, zarośniętym chwastami i powyginanymi drzewami ogrodzie, otoczenie symbolizuje grzech i zawiłości życia ludzkiego. Księżyc tworzy nimb wokół głowy Chrystusa, a pod Jego stopami leżą trzy jabłka: zielone, dojrzałe i zgniłe. Być może owoce stanowią alegorię ludzkiego życia, które bez duchowej odnowy ulegnie zepsuciu jak zalegające na ziemi owoce.

Symbolika[edytuj]

Postać Zbawiciela odziana jest w powłóczystą szatę, bez śladów szwów, co oznacza jedność. Na głowie ma podwójną koronę – zwykłą z metalu i połączoną z nią cierniową, na ramionach – ozdobny, królewski płaszcz spięty pektorałem, takim jaki nosili żydowscy arcykapłani. Korona, płaszcz i pektorał symbolizują trzy różne aspekty władzy Jezusa: królewską, prorocką i kapłańską. Jego twarz jest smutna i zatroskana, lewa ręka trzyma lampę oświetlającą drzwi i częściowo szatę. Światło lampy nawiązuje prawdopodobnie do jednego z psalmów: Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce (Ps 119,105) i symbolizuje wiarę.

Drzwi, do których puka Chrystus, są zamknięte i porośnięte kolczastymi pędami jeżyn, z progiem zarośniętym chwastami; nad nimi widoczny nietoperz. Nie mają klamki, więc otworzyć można je jedynie od środka, o ile po drugiej stronie jest ktoś, kto usłyszy pukanie i zechce otworzyć.

Odniesienia[edytuj]

Obraz Hunta zdobył niezwykłą popularność i został rozpowszechniony w Anglii i Ameryce w postaci rycin i ilustracji. Stał się elementem kultury popularnej, miał wpływ na poezję, muzykę i ilustracje książkowe, często powoływano się niego w kazaniach. Był najważniejszym wizerunkiem Chrystusa w epoce wiktoriańskiej i symbolem ludowej pobożności[3]. Światłość świata stała się bardziej znana od jego twórcy i nadal jest wykorzystywana w pismach i na stronach religijnych[4].

Wpływ i nawiązania[edytuj]

W 1873 Arthur Sullivan skomponował oratorium pt. The Light of the World[5].

Obraz wzmiankowany jest m.in. w powieściach Harper Lee (Zabić drozda) oraz Connie Willis (Blackout i All Clear). Pojawia się też w filmie Terrence’a Malicka Niebiańskie dni.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Gabriele Crepaldi: Rossetti i prerafaelici. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, s. 46-47. ISBN 83-60688-07-9.
  • Prerafaelici w serii Wielcy malarze, nr 28, s. 14, ISSN: 1505-9464.