Świdośliwa Lamarcka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świdośliwa Lamarcka
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj świdośliwka
Gatunek świdośliwa Lamarcka
Nazwa systematyczna
Amelanchier lamarckii F.G.Schroed.
Taxon 17:633. 1968[3][4]
Synonimy
  • Amelanchier canadensis K.Koch
  • Amelanchier canadensis auct.
  • Amelanchier canadensis subsp. confusa auct.
  • Amelanchier confusa Schmeil & Fitschen
  • Amelanchier confusa Dandy
  • Amelanchier grandiflora auct.
  • Amelanchier laevis Clapham, Tutin & E.F.Warb.[3]

Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier lamarckii F.G. Schroed.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodniej Kanady. Uprawiany i naturalizowany w Europie (Niemcy, Wielka Brytania, kraje Beneluksu)[4]. W Polsce gatunek zadomowiony (kenofit), lokalnie inwazyjny. Spotykany jest w lasach i zaroślach zwykle w pobliżu dużych miast w Polsce centralnej i południowej[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Duży krzew (czasem małe drzewo) o wzniesionym pokroju, dorastający do kilku metrów wysokości (maksymalnie może uzyskiwać 10 m wysokości). Nie wytwarza odrostów[6].
Liście
Owalne, drobno piłkowane, o zaostrzonym wierzchołku i 5-10 cm długości. Młode liście mają lekko brązowy kolor, następnie zielenieją by jesienią przybrać złocistożółte zabarwienie[6].
Kwiaty
Drobne, białe, do 1 cm średnicy, zebrane po kilka sztuk (do dziesięciu) w przewisające, groniaste kwiatostany. Rośliny kwitną wcześnie – na przełomie kwietnia i maja[6].
Owoce
Krzew w lipcu pokrywa się dużą ilością purpurowo-czerwonych, jadalnych, kulistych owoców o średnicy 1 cm[6].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek uprawiany jest jako roślina ozdobna z powodu efektownych kwiatów i liści. Jest też rośliną miododajną i jadalną – owoce mogą być spożywane na surowo i w przetworach[5]. Sadzony był także w lasach jako gatunek podszytowy ze względów fitomelioracyjnych[7].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Gatunek o przeciętnych wymaganiach uprawowych. Najlepiej rośnie na żyznych i stale umiarkowanie wilgotnych glebach, o zróżnicowanej kwasowości. Cechuje się dużą mrozoodpornością. W Polsce z powodzeniem może rosnąć na terenie całego kraju[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– (ang.).data dostępu?
  3. a b Amelanchier lamarckii F.G.Schroed.. W: The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2017-09-02].
  4. a b Taxon: Amelanchier lamarckii F. G. Schroed.. W: U.S. National Plant Germplasm System [on-line]. [dostęp 2017-09-02].
  5. a b Świdośliwa Lamarcka. W: Karty informacyjne o inwazyjnych gatunkach obcych [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-09-02].
  6. a b c d e Świdośliwa Lamarcka. W: EncyklopediaDrzew.pl [on-line]. Szkółka Drzew i Krzewów Ozdobnych Joanna i Bronisław Szmit. [dostęp 2017-09-02].
  7. Amelanchier lamarckii F.G. Schroed.. W: Atlas roślin Polski atlas-roslin.pl [on-line]. [dostęp 2017-09-02].