Świdośliwa Lamarcka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świdośliwa Lamarcka
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj świdośliwka
Gatunek świdośliwa Lamarcka
Nazwa systematyczna
Amelanchier lamarckii F.G.Schroed.
Taxon 17:633. 1968[2][3]
Synonimy
  • Amelanchier canadensis K.Koch
  • Amelanchier canadensis auct.
  • Amelanchier canadensis subsp. confusa auct.
  • Amelanchier confusa Schmeil & Fitschen
  • Amelanchier confusa Dandy
  • Amelanchier grandiflora auct.
  • Amelanchier laevis Clapham, Tutin & E.F.Warb.[2]

Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier lamarckii F.G. Schroed.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodniej Kanady. Uprawiany i naturalizowany w Europie (Niemcy, Wielka Brytania, kraje Beneluksu)[3]. W Polsce gatunek zadomowiony (kenofit), lokalnie inwazyjny. Spotykany jest w lasach i zaroślach zwykle w pobliżu dużych miast w Polsce centralnej i południowej[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Duży krzew (czasem małe drzewo) o wzniesionym pokroju, dorastający do kilku metrów wysokości (maksymalnie może uzyskiwać 10 m wysokości). Nie wytwarza odrostów[5].
Liście
Owalne, drobno piłkowane, o zaostrzonym wierzchołku i 5-10 cm długości. Młode liście mają lekko brązowy kolor, następnie zielenieją by jesienią przybrać złocistożółte zabarwienie[5].
Kwiaty
Drobne, białe, do 1 cm średnicy, zebrane po kilka sztuk (do dziesięciu) w przewisające, groniaste kwiatostany. Rośliny kwitną wcześnie – na przełomie kwietnia i maja[5].
Owoce
Krzew w lipcu pokrywa się dużą ilością purpurowo-czerwonych, jadalnych, kulistych owoców o średnicy 1 cm[5].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek uprawiany jest jako roślina ozdobna z powodu efektownych kwiatów i liści. Jest też rośliną miododajną i jadalną – owoce mogą być spożywane na surowo i w przetworach[4]. Sadzony był także w lasach jako gatunek podszytowy ze względów fitomelioracyjnych[6].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Gatunek o przeciętnych wymaganiach uprawowych. Najlepiej rośnie na żyznych i stale umiarkowanie wilgotnych glebach, o zróżnicowanej kwasowości. Cechuje się dużą mrozoodpornością. W Polsce z powodzeniem może rosnąć na terenie całego kraju[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017].
  2. a b Amelanchier lamarckii F.G.Schroed.. W: The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2017-09-02].
  3. a b Taxon: Amelanchier lamarckii F. G. Schroed.. W: U.S. National Plant Germplasm System [on-line]. [dostęp 2017-09-02].
  4. a b Świdośliwa Lamarcka. W: Karty informacyjne o inwazyjnych gatunkach obcych [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2017-09-02].
  5. a b c d e Świdośliwa Lamarcka. W: EncyklopediaDrzew.pl [on-line]. Szkółka Drzew i Krzewów Ozdobnych Joanna i Bronisław Szmit. [dostęp 2017-09-02].
  6. Amelanchier lamarckii F.G. Schroed.. W: Atlas roślin Polski atlas-roslin.pl [on-line]. [dostęp 2017-09-02].