(117) Lomia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(117) Lomia
Odkrywca Alphonse Borrelly
Data odkrycia 12 września 1871
Nr kolejny 117
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,9889 au
Mimośród 0,0290
Peryhelium 2,9023 au
Aphelium 3,0755 au
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 61 dni 4 godziny
Śr. prędkość 17,22 km/s
Inklinacja 14,93°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 149 km
Masa 3,4 × 1018 kg
Okres obrotu (9 h 7 min 37 s) h
Albedo 0,05
Jasność absolutna 8,0m
Typ spektralny Typ C
Średnia temperatura powierzchni ~161 K

(117) Lomiaplanetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 61 dni w średniej odległości 2,99 j.a. Została odkryta 12 września 1871 roku w Marsylii przez Alphonse'a Borrelly'ego. Nazwa planetoidy pochodzi prawdopodobnie od Lamii, królowej Libii i kochanki Zeusa w mitologii greckiej[1].

Przypisy

  1. Lutz Schmadel, Dictionary of Minor Planet Names (Springer 2003), ISBN 3-540-00238-3.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]