(137) Meliboea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(137) Meliboea
Odkrywca

Johann Palisa

Data odkrycia

21 kwietnia 1874

Numer kolejny

137

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny

Półoś wielka

3,1132 au

Mimośród

0,221

Peryhelium

2,425 au

Aphelium

3,801 au

Okres obiegu
wokół Słońca

5 lat 186 dni 4 godziny

Średnia prędkość

16,66 km/s

Inklinacja

13,43°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

145,4 km

Masa

3,2×1018 kg

Średnia gęstość

? g/cm3

Okres obrotu

(15 h 7 min 48 s) h

Albedo

0,050

Jasność absolutna

8,05m

Typ spektralny

Typ C

Średnia temperatura powierzchni

~158 K

(137) Meliboea – duża, bardzo ciemna planetoida krążącą w pasie głównym asteroid.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

(137) Meliboea została odkryta 21 kwietnia 1874 w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę, jako druga z wielu odnalezionych później przez niego. Nazwa planetoidy pochodzi od Meliboi, która była okeanidą i matką króla Likaona w mitologii greckiej.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Planetoida krąży w średniej odległości 3,11 jednostek astronomicznych od Słońca (okres obiegu to 5 lat i 186 dni). Jest obiektem o średnicy ok. 145,4 km (jeden pełny obrót wokół własnej osi wykonuje raz na 15 godzin i 8 minut). Jest największym obiektem rodziny planetoidy Meliboea. Spośród całej rodziny jedynie (791) Ani dorównuje jej rozmiarami.

Składa się najprawdopodobniej z węglanów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]