(5477) Holmes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(5477) Holmes
Odkrywca Eleanor Helin
Data odkrycia 27 października 1989
Nr kolejny 5477
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Wewnętrzna część
pasa głównego
Półoś wielka 1,9172 au
Mimośród 0,0755
Peryhelium 1,7725 au
Aphelium 2,0621 au
Okres obiegu
wokół Słońca
2 lata 239 dni 5 godzin
Inklinacja 22,55°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 6-7 km
Okres obrotu (2 h 59 min 40 s) h
Albedo 0,2
Jasność absolutna 13,4m
Satelity naturalne 1 – S/2005 (5477) 1

(5477) Holmesplanetoida należąca do wewnętrznej części asteroid pasa głównego Nazwa planetoidy pochodzi od nazwiska amerykańskiego astronoma-amatora Roberta Holmesa. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (5477) 1989 UH2.

Odkrycie[edytuj]

Planetoida została odkryta 27 października 1989 roku przez Eleanor Helin w Obserwatorium Palomar w Kalifornii.

Orbita[edytuj]

Orbita 5477 Holmes nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 22,5°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 2 lata i 239 dni, krążąc w średniej odległości 1,92 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy.

Właściwości fizyczne[edytuj]

(5477) Holmes ma średnicę szacowaną na ok. 7 km. Jej jasność absolutna to 13,4m.

Naturalny satelita[edytuj]

W roku 2005 astronomowie z Obserwatorium Ondrejov wykryli w towarzystwie tej planetoidy naturalnego satelitę o średnicy ok. 2,5 km. Okres orbitalny układu zawiera się w czasie 24,42 godziny. Składniki znajdują się ok. 15 km od siebie. Odkrycia dokonano na podstawie analizy krzywej zmian blasku (5477) Holmes.

Satelita nosi tymczasowe oznaczenie S/2005 (5477) 1.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]