Dywizjon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dywizjon (dawniej – nazwa skrócona dyon)- formacja taktyczna wojska, w artylerii i kawalerii równorzędna batalionowi innych rodzajów wojsk.

  1. W artylerii – zasadniczy pododdział ogniowy i taktyczny wojsk rakietowych i artylerii (np. dywizjon artylerii). Dywizjon wojsk rakietowych składa się z dowództwa, baterii radiotechnicznej, startowej, technicznej i pododdziałów zabezpieczenia; wchodzi w skład oddziałów lub związków rakietowych wojsk obrony powietrznej kraju.
  2. W kawalerii – oddział składający się z kilku szwadronów, odpowiednik batalionu w piechocie, zazwyczaj wchodził w skład pułku kawalerii. W niektórych krajach szczebel dywizjonu został zlikwidowany i szwadrony tam podporządkowano bezpośrednio pułkom. Nazwę dywizjon stosowano też dla oddziałów pancernych czerpiących z tradycji kawaleryjskiej (np. polskie dywizjony rozpoznawcze z kampanii wrześniowej lub niemieckie dywizjony (Abteilung) czołgów ciężkich, odpowiadające batalionom).
  3. W lotnictwie – pododdział taktyczny (np. dywizjon myśliwski, bombowy), składający się zwykle z dwóch lub więcej eskadr. Szczebel dywizjonów wyróżniany jest nie we wszystkich państwach. Anglojęzyczny termin squadron jest w literaturze polskiej tłumaczony zwyczajowo właśnie jako dywizjon, w rzeczywistości jednak squadron to odpowiednik eskadry[1].
  4. W marynarce wojennej – dywizjon okrętów, podstawowy zespół (oddział) taktyczny okrętów jednej klasy, składający się z 2-3 grup (pododdziałów) czyli 4-12 okrętów (w zależności od ich klasy).
  5. wprowadzona w XVIII w. jednostka taktyczna pruskiej piechoty w skład której wchodziło kilka plutonów[2].

Przypisy

  1. Cynk 1998 ↓, s. 189–198.
  2. Kwaśniewicz 1993 ↓, s. 44.

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy B. Cynk: Polska eskadra i dywizjon a RAF-owski squadron – problem polskiej nomenklatury dla jednostek PSP w Wielkiej Brytanii. W: 80 lat lotnictwa polskiego – historia i współczesność. Warszawa: 1998, s. 189–198. ISBN 8390995018.
  • Włodzimierz Kwaśniewicz: Od rycerza do wiarusa czyli słownik dawnych formacji, funkcji, instytucji i stopni wojskowych. Zielona Góra: Lubuska Oficyna Wydawnicza, 1993.
  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13506-9