Ablucja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ceremonialne naczynie do ablucji, Polska, XVII w., Muz. Ok., Toruń, fot. J. Mehlich.

Ablucja (łac. ablutio – obmycie) – występujące w różnych systemach religijnych rzeczywiste lub symboliczne obmycie rytualne ciała lub jego części (najczęściej rąk), przedmiotów kultowych lub narzędzi ofiarniczych. A. dokonuje się zwykle za pomocą wody, rzadziej wina lub piasku a. mleka (u Indian południowoamerykańskich).

Początkowo był to jeden ze sposobów usunięcia nieczystości rytualnej, obecny w religiach pierwotnych, wedyzmie, zaratusztrianizmie, religiach asyryjsko-babilońskiej, egipskiej i żydowskiej, a także w hinduizmie i islamie (wudu, ghusl).

Z czasem dokonanie oczyszczenia nabrało także znaczenia liturgicznego, np. w kultach helleńskich, w manicheizmie, czy chrześcijaństwie (np. pod postacią chrztu; a w formie bardziej pierwotnej – jako obmycie dłoni przez kapłana w trakcie mszylavabo).

U starożytnych Słowian były znane niektóre formy a. jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa (np. kąpiel w kupałę).

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]