Afrikaner Weerstandsbeweging

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Afrikaner Weerstandsbeweging
Ilustracja
Lider Steyn van Ronge
Data założenia 7 lipca 1973
Adres siedziby Ventersdorp, Południowa Afryka Południowa Afryka
Ideologia polityczna biały separatyzm, nacjonalizm afrykanerski, neonazizm
Liczba członków około 15 000 (dane organizacyjne) bądź 5000 (dane poza organizacyjne)
Strona internetowa
Działacze AWB

Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB, ang. Afrikaner Resistance Movement, pol. Afrykanerski Ruch Oporu) – neonazistowska[1][2] grupa polityczna i paramilitarna z RPA. Jej członkowie opowiadają się za przywróceniem niepodległego państwa burskiego („Boerestaat”). Za granicą zyskali rozgłos głównie jako ruch rasistowski i promujący supremację białych.

AWB powstał w 1973 w Heidelbergu (mieście położonym na południe od Johannesburga). Jego założycielem został były policjant Eugène Terre’Blanche. W okresie apartheidu ruch liczył kilka tysięcy członków, którzy gwałtownie protestowali przeciwko znoszeniu segregacji rasowej i liberalizacji prawa w tym względzie. W latach 80. notowano wielokrotnie przypadki atakowania „niebiałych” przez AWB.

W czerwcu 1993 roku AWB dokonała zamachu terrorystycznego na Kempton Park World Trade Centre[3]. W tym samym roku sympatyk partii, Janusz Waluś[4], zabił jednego z przywódców ANC, Chrisa Haniego w zamiarach mając też dokonanie zamachu na lidera partii, Nelsona Mandelę[5]. W 1994 AWB zyskała międzynarodowy rozgłos podczas puczu w bantustanie Bophuthatswana. Była to próba obrony dyktatorskiego rządu Lucasa Mangope, który sprzeciwiał się włączeniu Bophuthatswany z powrotem do RPA i przeprowadzeniu wolnych (wielorasowych) wyborów. Doszło wtedy do całkowitej kompromitacji AWB, której bojówkarze na oczach kamer strzelali do niewinnych cywilów na ulicach. W tym samym roku w trakcie wyborów komórka terrorystyczna AWB w zamachu z udziałem samochodu pułapki zabiła 20 osób[6].

W 1997 przywódca grupy – Eugène Terre’Blanche został skazany na 6 lat za zaatakowanie pracownika stacji benzynowej. W 2004 opuścił więzienie po odsiedzeniu 3 lat. 3 kwietnia 2010 roku dwaj czarnoskórzy robotnicy rolni śmiertelnie pobili go w czasie snu, bijąc go rurami i maczetami na jego farmie na północy RPA[7].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. South Africa's neo-Nazis drop revenge
  2. South Africa
  3. Sampson 2011, s. 466, 470–471; Meredith 2010, s. 449–450, 488.
  4. Janusz Waluś może niebawem wyjdzie na wolność. „To następca żołnierzy wyklętych”, Dzienniklodzki.pl [dostęp 2016-04-06].
  5. Mateusz Pawlak: Zamach, który zatrząsł krajem. rp.pl, 2013-04-10.
  6. Sampson 2011, s. 491; Meredith 2010, s. 512; Glen Levy (15 stycznia 2010). „Top 10 Political Prisoners”. Time.
  7. David Smith: * News * World news * South Africa White supremacist Eugene Terre’Blanche is hacked to death after row with farmworkers. The Guardian. [dostęp 2010-04-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Meredith, Martin (2010). Mandela: A Biography. New York: PublicAffairs. ​ISBN 978-1586488321​.
  • Sampson, Anthony (2011) [1999]. Mandela: The Authorised Biography. London: HarperCollins. ​ISBN 978-0007437979​.