Ago Markvardt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ago Markvardt
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1969
Elva, ZSRR
Klub Nõmme Skiclub
Wzrost 182 cm
Debiut w PŚ 14.01 1989, Reit im Winkl (31. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 15.12 1990, Trondheim
(13. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Saalfelden 1988 Sztafeta
Brąz Vang 1989 Gundersen
Brąz Vang 1989 Sztafeta
Reprezentacja  Estonia

Ago Markvardt (ur. 11 sierpnia 1969 w Elva) – estoński narciarz uprawiający kombinację norweską reprezentujący także Związek Radziecki, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ago Markvardt pojawił się w 1988 roku podczas mistrzostw świata juniorów w Saalfelden am Steinernen Meer, gdzie wspólnie z kolegami wywalczył brązowy medal w zawodach drużynowych. Rok później, na mistrzostwach świata juniorów w Vang wywalczył brązowe medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. Równocześnie zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 14 stycznia 1989 roku w Reit im Winkl 31. miejsce w zawodach metodą Gundersena. Pierwsze punkty zdobył 15 grudnia 1990 roku w Trondheim, gdzie był trzynasty w Gundersenie. Najlepsze wyniki w PŚ osiągnął w sezonie 1993/1994, który ukończył na siedemnastej pozycji. Nigdy nie stał na podium zawodów pucharowych, najlepszy wynik osiągając 22 stycznia 1994 roku w Trondheim i 2 marca 1996 roku w Lahti, gdzie zajmował ósme miejsce.

Markvardt startował także w zawodach Pucharu Świata B. W konkursach tego cyklu pięciokrotnie stawał na podium, w tym 7 stycznia w Oberhofie i 10 lutego 1996 roku w Schonach zwyciężał w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadł w sezonie 1995/1996, kiedy czterokrotnie zajmował miejsca na podium.

Pierwszą imprezą w kategorii seniorów w jego karierze były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku. Wraz z kolegami zajął ósme miejsce w sztafecie, a indywidualnie uplasował się na 31. pozycji. Najlepszy indywidualny wynik w zawodach tego cyklu osiągnął na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku zajmując czwarte miejsce. W walce o brązowy medal lepszy o nieco ponad 17 sekund był Francuz Fabrice Guy. Estończyk startował także na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie w sztafecie był dziewiąty, a w Gundersenie zajął 23. miejsce. Najbliżej medalu był podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie w drużynie Estończycy zajęli czwarte miejsce, a indywidualnie Markvardt był piąty, chociaż po skokach zajmował drugą pozycję do biegu przystępując ze stratą 23 sekund do Freda Børre Lundberga z Norwegii. Na mecie do brązowego medalisty, kolejnego Norwega, Bjarte Engena Vika stracił blisko półtorej minuty. Wystartował także na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku jednak w sztafecie był jedenasty, a zawodów indywidualnych nie ukończył. W 1998 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
23. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28,1 +5:10,5 Francja Fabrice Guy
9. 17 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:23:36,6 +9:40,4  Japonia
5. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07,9 +2:41,9 Norwegia Fred Børre Lundberg
4. 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:22:51,8 +10:15,6  Japonia
DNF 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21,1 - Norwegia Bjarte Engen Vik
11. 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[3] 54:11,5 +9:21,4  Norwegia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
31. 7 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 41:00,6 +6.29,0 Norwegia Fred Børre Lundberg
8. 8 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-90/3x5 km[4] 1:21:22,5 +6.17,4  Austria
DNF 19 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46.47,5 - Japonia Kenji Ogiwara
9. 25 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x10 km[5] 1:19:25,7 +17.07,2  Japonia
DNF 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16,9 - Norwegia Fred Børre Lundberg
10. 15 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[6] 56.20,2 +14.08,2  Japonia
4. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43,1 +1.27,7 Japonia Kenji Ogiwara
11. 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[7] 52:18,0 +5.57,2  Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
3.FIS bronze medal.png 2 lutego 1988 Austria Saalfelden Sztafeta K-90/3x5 km[8] ? ?  Norwegia
3.FIS bronze medal.png 17 marca 1989 Norwegia Vang Gundersen K-90/15 km ? ? Norwegia Trond Einar Elden
3.FIS bronze medal.png 18 marca 1989 Norwegia Vang Sztafeta K-90/3x5 km[9] ? ?  Norwegia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Markvardt nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Pozycja Zwycięzca
1. 7 stycznia 1996 Niemcy Oberhof Gundersen K90/15 km 1. -
2. 7 lutego 1996 Niemcy Hinterzarten Gundersen K90/15 km 2. Austria Christoph Bieler
3. 10 lutego 1996 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 1. -
4. 14 lutego 1996 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Gundersen K115/15 km 3. Japonia Tōru Bandai
5. 4 stycznia 1997 Niemcy Klingenthal Gundersen K80/15 km 3. Japonia Futoshi Ōtake

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład drużyny: Ago Markvardt, Peter Heli, Allar Levandi
  2. Skład drużyny: Allar Levandi, Ago Markvardt, Magnar Freimuth
  3. Skład drużyny: Ago Markvardt, Jens Salumäe, Tambet Pikkor, Magnar Freimuth
  4. Skład drużyny: Wasilij Sawin, Ago Markvardt, Allar Levandi
  5. Skład drużyny: Magnar Freimuth, Allar Levandi, Ago Markvardt
  6. Skład drużyny: Ilmar Aluvee, Egon Kärema, Magnar Freimuth, Ago Markvardt
  7. Skład drużyny: Ago Markvardt, Ilmar Aluvee, Tambet Pikkor, Magnar Freimuth
  8. Skład drużyny: Ago Markvardt, Anatolij Azarkin, Wasilij Sarafanow
  9. Skład drużyny: Jurij Erkhaler, Siergiej Szagirew, Ago Markvardt

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]