Alan IV Fergant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alan IV Fergant
Książę Bretanii
Okres od 13 kwietnia 1084
do 1112
Poprzednik Hoel II
Następca Conan III Gruby
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia z Cornuaille
Data i miejsce urodzenia ok. 1060
Châteaulin
Data i miejsce śmierci 13 października 1119
Redon
Ojciec Hoel II Bretoński
Matka Jadwiga z Bretanii
Żona Konstancja Angielska
Ermengarda Andegaweńska
Dzieci Conan III Gruby
Brien FitzCount (nieślub.)

Alan IV Fergant (ur. ok. 1060 w Châteaulin, zm. 13 października 1119 w Redon), książę Bretanii, hrabia Rennes i Nantes, najstarszy syn księcia Hoela II i Jadwigi, córki księcia Bretanii Alana III.

Wszystkie tytuły odziedziczył po śmierci swojego ojca w 1084 r. W 1086 r. Bretanię najechał król Anglii Wilhelm Zdobywca i zmusił Alana do ucieczki z księstwa. W tym samym roku zawarto jednak pokój na mocy którego Alan poślubił Konstancję (ok. 10661090), córkę Wilhelma i Matyldy, córki Baldwina V, hrabiego Flandrii. Małżeństwo to nie było szczęśliwe. Konstancja zmarła w 1090 r. Krążyły plotki, że otruto ją na rozkaz męża. Kronikarz Wilhelm z Malmesbury napisał, że otruto ją, gdyż była zbyt konserwatywna jak na gust bretońskiego dworu.

W 1093 r. Alan ożenił się ponownie. Jego drugą żoną została Ermengarda Andegaweńska (ok. 10671147), córka hrabiego Andegawenii Fulka IV i Hildegardy, córki Lancelina II, pana de Beaugency. Ermengarda uzyskała wielki wpływ na męża. Kiedy ten wyruszył w 1096 r. na wyprawę krzyżową. Sprawowała regencję aż do jego powrotu w 1101 r. Alan i Ermengarda mieli razem dwóch synów i córkę:

Miał również nieślubnego syna, Briena FitzCounta.

Alan był stronnikiem króla Anglii Henryka I w jego konflikcie z księciem Normandii Robertem II. W 1106 r. zbrojnie wsparł Henryka i brał udział w bitwie pod Tinchebray. W następnych latach Alan złożył hołd Henrykowi.

Alan był bardzo niepopularnym władcą. W 1112 r. został zmuszony do abdykacji na rzecz syna Conana. Usunął się do klasztoru w Redon, gdzie zmarł w 1119 r.