Albedyl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Albedyl.svg

Albedyl (Albedyll) - polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis[edytuj]

W polu błękitnym pień złoty prawoskośnie, o dwóch sękach z jednej, a jednym z drugiej strony; w prawym dolnym rogu tarczy półksiężyc srebrny rogami do pnia, a w lewym górnym - sześciopromienna gwiazda srebrna. Nad hełmem w koronie pięć piór pawich.

Labry błękitne podbite z prawej strony srebrem, a z lewej - złotem.

Historia herbu[edytuj]

Zatwierdzony indygenatem dla szwedzkiej rodziny baronowskiej w 1775 r.

Herbowni[edytuj]

Albedyl - Albedyll.

Bibliografia[edytuj]

  • E. von Klingspor, Baltisches Wappenbuch. Stockholm 1882.
  • Juliusz Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich. Warszawa 1897-1914.

Linki zewnętrzne[edytuj]