Albert Montañés

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albert Montañés
Ilustracja
Albert Montañés podczas turnieju Estoril Open, 2009
Państwo

 Hiszpania

Data i miejsce urodzenia

26 listopada 1980
Sant Carles de la Ràpita

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczny, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

1999

Zakończenie kariery

2017

Trener

Narcis Pelach

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

6

Najwyżej w rankingu

22 (13 września 2010)

Australian Open

3R (2010)

Roland Garros

4R (2011)

Wimbledon

3R (2009, 2010)

US Open

4R (2010)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

2

Najwyżej w rankingu

73 (23 lipca 2007)

Australian Open

2R (2010)

Roland Garros

2R (2008)

Wimbledon

1R (2004, 2007–2011)

US Open

2R (2009, 2013)

Albert Montañés Roca (ur. 26 listopada 1980 w Sant Carles de la Ràpita) – hiszpański tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodowym tenisistą Montañés był w latach 1999–2017[1].

W grze pojedynczej wygrywał turnieje kategorii ATP Challenger Tour. W turniejach rangi ATP World Tour odniósł sześć zwycięstw – pierwsze w lipcu roku 2008 w holenderskim Amersfoort, drugie w maju 2009 roku w Estoril, trzecie we wrześniu tegoż samego roku w Bukareszcie. Czwarty raz triumfował w maju 2010 roku, zwyciężając ponownie w Estoril, a ostatni w lipcu w Stuttgarcie. Szósty tytuł zdobył w maju 2013 roku w Nicei. Ponadto jest finalistą dalszych pięciu turniejów ATP World Tour; najpierw w sezonie 2001 w Bukareszcie, w 2004 w Walencji, w 2005 w Acapulco, w 2007 w Casablance oraz w 2011 w Kitzbühel.

W grze podwójnej Montañés wygrał dwa turnieje ATP World Tour, zwyciężając najpierw w 2008 roku w Casablance (z Santiago Venturą) oraz w 2010 roku w Ad-Dausze (z Guillermo Garcíą Lópezem). Jest również uczestnikiem czterech deblowych finałów; w 2007 roku w Viña del Mar, Costa do Sauipe i Buenos Aires (wszystkie z Rubénem Ramírezem Hidalgo) oraz w 2008 roku w Costa do Sauipe (z Santiago Venturą).

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był we wrześniu 2010 roku na 22. miejscu, natomiast w zestawieniu deblistów pod koniec lipca 2007 roku zajmował 73. pozycję.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (6–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 16 września 2001 Bukareszt Ceglana Maroko Junus al-Ajnawi 6:7(5), 6:7(2)
Finalista 2. 18 kwietnia 2004 Walencja Ceglana Hiszpania Fernando Verdasco 6:7(5), 3:6
Finalista 3. 27 lutego 2005 Acapulco Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 1:6, 0:6
Finalista 4. 29 kwietnia 2007 Casablanca Ceglana Francja Paul-Henri Mathieu 1:6, 1:6
Zwycięzca 1. 20 lipca 2008 Amersfoort Ceglana Belgia Steve Darcis 1:6, 7:5, 6:3
Zwycięzca 2. 10 maja 2009 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone James Blake 5:7, 7:6(6), 6:0
Zwycięzca 3. 27 września 2009 Bukareszt Ceglana Argentyna Juan Mónaco 7:6(2), 7:6(6)
Zwycięzca 4. 9 maja 2010 Estoril Ceglana Portugalia Frederico Gil 6:2, 6:7(4), 7:5
Zwycięzca 5. 18 lipca 2010 Stuttgart Ceglana Francja Gaël Monfils 6:2, 1:2 krecz
Finalista 5. 6 sierpnia 2011 Kitzbühel Ceglana Holandia Robin Haase 4:6, 6:4, 1:6
Zwycięzca 6. 25 maja 2013 Nicea Ceglana Francja Gaël Monfils 6:0, 7:6(3)

Gra podwójna (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 4 lutego 2007 Viña del Mar Ceglana Hiszpania Rubén Ramírez Hidalgo Chile Paul Capdeville
Hiszpania Óscar Hernández
6:4, 4:6, 6–10
Finalista 2. 18 lutego 2007 Costa do Sauipe Ceglana Hiszpania Rubén Ramírez Hidalgo Czechy Lukáš Dlouhý
Czechy Pavel Vízner
2:6, 6:7(4)
Finalista 3. 25 lutego 2007 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Rubén Ramírez Hidalgo Argentyna Sebastián Prieto
Argentyna Martín García
4:6, 2:6
Finalista 4. 17 lutego 2008 Costa do Sauipe Ceglana Hiszpania Santiago Ventura Brazylia Marcelo Melo
Brazylia André Sá
6:4, 2:6, 7–10
Zwycięzca 1. 25 maja 2008 Casablanca Ceglana Hiszpania Santiago Ventura Stany Zjednoczone James Cerretani
Australia Todd Perry
6:1, 6:2
Zwycięzca 2. 9 stycznia 2010 Ad-Dauha Twarda Hiszpania Guillermo García-López Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
6:4, 7:5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Associated Press: Albert Montanes wins opener in Barcelona, delaying retirement (ang.). tennis.com, 24 kwietnia 2017. [dostęp 2017-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]