Marcelo Melo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcelo Melo
Ilustracja
Marcelo Melo podczas French Open 2013
Państwo  Brazylia
Data i miejsce urodzenia 23 września 1983
Belo Horizonte
Wzrost 203 cm
Masa ciała 87 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1998
Zakończenie kariery aktywny
Trener Daniel Melo
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 273 (21 listopada 2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 32
Najwyżej w rankingu 1 (2 listopada 2015)
Australian Open SF (2015)
Roland Garros W (2015)
Wimbledon W (2017)
US Open F (2018)

Marcelo Pinheiro Davi de Melo (ur. 23 września 1983 w Belo Horizonte) – brazylijski tenisista, zwycięzca French Open 2015 oraz Wimbledonu 2017 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Do zawodowego grona tenisistów przystąpił w roku 1998. Specjalizuje się w grze podwójnej; ma na koncie 32 wygranych turnieje rangi ATP World Tour. Ponadto przegrał w 24 finałach ATP World Tour. Razem z Ivanem Dodigiem triumfował w wielkoszlemowym French Open 2015, a wspólnie z Łukaszem Kubotem zwyciężył w Wimbledonie 2017. Wspólnie z Kubotem jest także finalistą US Open 2018.

W grze mieszanej jest finalistą wielkoszlemowego US Open 2009, gdzie grał w parze z Amerykanką Vanią King. Spotkanie o tytuł przegrał z duetem Bob Bryan-Liezel Huber 7:5, 6:7(5), 7–10.

W reprezentacji w Pucharze Davisa zadebiutował w roku 2008 w meczu przeciwko Kolumbii. Według stanu na listopad 2016 rozegrał jedno spotkanie w singlu (zwycięstwo z Martinem Cuevasem w 2010) oraz 17 w deblu (13 zwycięstw i 4 porażki).

Melo trzy razy startował na igrzyskach olimpijskich. W 2008 roku w Pekinie odpadł z rywalizacji deblowej w 2. rundzie. Tworzył wówczas parę z André Są. W 2012 roku w Londynie osiągnął ćwierćfinał gry podwójnej, wspólnie z Bruno Soaresem. W 2016 w Rio de Janeiro osiągnął ćwierćfinały: debla (ponownie z Soaresem) oraz miksta (w parze z Telianą Pereirą).

Pierwszy raz na czele rankingu deblowego znalazł się w listopadzie 2015 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 7 czerwca 2009 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Vania King Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Bob Bryan
7:5, 6:7(4), 7–10

Gra podwójna (32–24)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 6 maja 2007 Estoril Ceglana Brazylia André Sá Argentyna Martín García
Argentyna Sebastián Prieto
3:6, 6:2, 10–6
Zwycięzca 2. 5 stycznia 2008 Adelaide Twarda Argentyna Martín García Australia Chris Guccione
Australia Robert Smeets
6:3, 3:6, 10–7
Zwycięzca 3. 17 lutego 2008 Costa do Sauípe Ceglana Brazylia André Sá Hiszpania Albert Montañés
Hiszpania Santiago Ventura
4:6, 6:2, 10–7
Zwycięzca 4. 25 maja 2008 Pörtschach Ceglana Brazylia André Sá Austria Julian Knowle
Austria Jürgen Melzer
7:5, 6:7(3), 13–11
Finalista 1. 15 czerwca 2008 Londyn (Queen's) Trawiasta Brazylia André Sá Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
4:6, 6:7(3)
Zwycięzca 5. 23 sierpnia 2008 New Haven Twarda Brazylia André Sá Indie Mahesh Bhupathi
Bahamy Mark Knowles
7:5, 6:2
Finalista 2. 1 marca 2009 Delray Beach Twarda Brazylia André Sá Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 4:6
Finalista 3. 14 czerwca 2009 Londyn (Queen's) Trawiasta Brazylia André Sá Rosja Michaił Jużny
Południowa Afryka Wesley Moodie
4:6, 6:4, 6–10
Zwycięzca 6. 24 maja 2009 Kitzbühel Ceglana Brazylia André Sá Rumunia Andrei Pavel
Rumunia Horia Tecău
6:7(9), 6:2, 10–7
Finalista 4. 26 lipca 2009 Hamburg Ceglana Słowacja Filip Polášek Szwecja Simon Aspelin
Południowa Afryka Paul Hanley
3:6, 3:6
Finalista 5. 16 stycznia 2010 Auckland Twarda Brazylia Bruno Soares Nowa Zelandia Marcus Daniell
Rumunia Horia Tecău
5:7, 4:6
Zwycięzca 7. 22 maja 2010 Nicea Ceglana Brazylia Bruno Soares Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
1:6, 6:3, 10–5
Finalista 6. 1 sierpnia 2010 Gstaad Ceglana Brazylia Bruno Soares Szwecja Johan Brunström
Finlandia Jarkko Nieminen
3:6, 7:6(4), 9–11
Finalista 7. 26 września 2010 Metz Twarda (hala) Brazylia Bruno Soares Jamajka Dustin Brown
Holandia Rogier Wassen
3:6, 3:6
Zwycięzca 8. 6 lutego 2011 Santiago Ceglana Brazylia Bruno Soares Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
6:3, 7:6(3)
Zwycięzca 9. 12 lutego 2011 Costa do Sauípe Ceglana Brazylia Bruno Soares Hiszpania Pablo Andújar
Hiszpania Daniel Gimeno-Traver
7:6(4), 6:3
Finalista 8. 26 lutego 2011 Acapulco Ceglana Brazylia Bruno Soares Rumunia Victor Hănescu
Rumunia Horia Tecău
1:6, 3:6
Finalista 9. 25 września 2011 Metz Twarda (hala) Czechy Lukáš Dlouhý Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia André Sá
4:6, 6:7(7)
Finalista 10. 23 października 2011 Sztokholm Twarda (hala) Brazylia Bruno Soares Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
1:6, 3:6
Finalista 11. 26 lutego 2012 Memphis Twarda (hala) Chorwacja Ivan Dodig Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
6:4, 5:7, 7–10
Zwycięzca 10. 21 października 2012 Sztokholm Twarda (hala) Brazylia Bruno Soares Szwecja Robert Lindstedt
Serbia Nenad Zimonjić
6:7(4), 7:5, 10–6
Zwycięzca 11. 6 stycznia 2013 Brisbane Twarda Hiszpania Tommy Robredo Stany Zjednoczone Eric Butorac
Australia Paul Hanley
4:6, 6:1, 10–5
Finalista 12. 6 lipca 2013 Wimbledon, Londyn Trawiasta Chorwacja Ivan Dodig Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 3:6, 4:6, 4:6
Zwycięzca 12. 13 października 2013 Szanghaj Twarda Chorwacja Ivan Dodig Hiszpania David Marrero
Hiszpania Fernando Verdasco
7:6(2), 6:7(6), 10–2
Zwycięzca 13. 11 stycznia 2014 Auckland Twarda Austria Julian Knowle Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
4:6, 6:3, 10–5
Finalista 13. 23 lutego 2014 Rio de Janeiro Ceglana Hiszpania David Marrero Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
4:6, 2:6
Finalista 14. 20 kwietnia 2014 Monte Carlo Ceglana Chorwacja Ivan Dodig Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 8–10
Finalista 15. 10 sierpnia 2014 Toronto Twarda Chorwacja Ivan Dodig Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
4:6, 3:6
Finalista 16. 5 października 2014 Tokio Twarda Chorwacja Ivan Dodig Francja Pierre-Hugues Herbert
Polska Michał Przysiężny
3:6, 7:6(3), 5–10
Finalista 17. 16 listopada 2014 Londyn Twarda (hala) Chorwacja Ivan Dodig Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(5), 2:6, 7–10
Zwycięzca 14. 28 lutego 2015 Acapulco Twarda Chorwacja Ivan Dodig Polska Mariusz Fyrstenberg
Meksyk Santiago González
7:6(2), 5:7, 10–3
Zwycięzca 15. 6 czerwca 2015 French Open, Paryż Ceglana Chorwacja Ivan Dodig Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 7:6(5), 7:5
Finalista 18. 9 sierpnia 2015 Waszyngton Twarda Chorwacja Ivan Dodig Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 2:6
Zwycięzca 16. 11 października 2015 Tokio Twarda Południowa Afryka Raven Klaasen Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
7:6(5), 3:6, 10–7
Zwycięzca 17. 18 października 2015 Szanghaj Twarda Południowa Afryka Raven Klaasen Włochy Simone Bolelli
Włochy Fabio Fognini
6:3, 6:3
Zwycięzca 18. 25 października 2015 Wiedeń Twarda (hala) Polska Łukasz Kubot Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
4:6, 7:6(3), 10–6
Zwycięzca 19. 8 listopada 2015 Paryż Twarda (hala) Chorwacja Ivan Dodig Kanada Vasek Pospisil
Stany Zjednoczone Jack Sock
2:6, 6:3, 10–5
Finalista 19. 25 czerwca 2016 Nottingham Trawiasta Chorwacja Ivan Dodig Wielka Brytania Dominic Inglot
Kanada Daniel Nestor
5:7, 6:7(4)
Zwycięzca 20. 31 lipca 2015 Toronto Twarda Chorwacja Ivan Dodig Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
6:4, 6:4
Zwycięzca 21. 21 sierpnia 2016 Cincinnati Twarda Chorwacja Ivan Dodig Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
7:6(5), 6:7(5), 10–6
Zwycięzca 22. 30 października 2016 Wiedeń Twarda Polska Łukasz Kubot Austria Oliver Marach
Francja Fabrice Martin
4:6, 6:3, 13–11
Finalista 20. 18 marca 2017 Indian Wells Twarda Polska Łukasz Kubot Południowa Afryka Raven Klaasen
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
7:6(1), 4:6, 8–10
Zwycięzca 23. 1 kwietnia 2017 Miami Twarda Polska Łukasz Kubot Stany Zjednoczone Nicholas Monroe
Stany Zjednoczone Jack Sock
7:5, 6:3
Zwycięzca 24. 14 maja 2017 Madryt Ceglana Polska Łukasz Kubot Francja Nicolas Mahut
Francja Édouard Roger-Vasselin
7:5, 6:3
Zwycięzca 25. 18 czerwca 2017 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Polska Łukasz Kubot Południowa Afryka Raven Klaasen
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
6:3, 6:4
Zwycięzca 26. 25 czerwca 2017 Halle Trawiasta Polska Łukasz Kubot Niemcy Alexander Zverev
Niemcy Mischa Zverev
5:7, 6:3, 10–8
Zwycięzca 27. 15 lipca 2017 Wimbledon, Londyn Trawiasta Polska Łukasz Kubot Austria Oliver Marach
Chorwacja Mate Pavić
5:7, 7:5, 7:6(2), 3:6, 13:11
Finalista 21. 6 sierpnia 2017 Waszyngton Twarda Polska Łukasz Kubot Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
6:7(5), 4:6
Finalista 22. 15 października 2017 Szanghaj Twarda Polska Łukasz Kubot Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
4:6, 2:6
Zwycięzca 28. 5 listopada 2017 Paryż Twarda (hala) Polska Łukasz Kubot Chorwacja Ivan Dodig
Hiszpania Marcel Granollers
7:6(3), 3:6, 10–6
Finalista 23. 19 listopada 2017 Londyn Twarda (hala) Polska Łukasz Kubot Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
4:6, 2:6
Zwycięzca 29. 12 stycznia 2018 Sydney Twarda Polska Łukasz Kubot Niemcy Jan-Lennard Struff
Serbia Viktor Troicki
6:3, 6:4
Zwycięzca 30. 24 czerwca 2018 Halle Trawiasta Polska Łukasz Kubot Niemcy Alexander Zverev
Niemcy Mischa Zverev
7:6(1), 6:4
Finalista 24. 7 września 2018 US Open, Nowy Jork Twarda Polska Łukasz Kubot Stany Zjednoczone Mike Bryan
Stany Zjednoczone Jack Sock
3:6, 1:6
Zwycięzca 31. 7 października 2018 Pekin Twarda Polska Łukasz Kubot Austria Oliver Marach
Chorwacja Mate Pavić
6:1, 6:4
Zwycięzca 32. 14 października 2018 Szanghaj Twarda Polska Łukasz Kubot Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
6:4, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]