Alberto Górriz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alberto Górriz
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alberto Górriz Echarte
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1958
Irun
Wzrost 182 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1977–1978 San Sebastian CF
1978–1993 Real Sociedad 461 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1988–1990 Hiszpania Hiszpania 12 (1)

Alberto Górriz Echarte (ur. 16 lutego 1958 w Irun) – piłkarz hiszpański pochodzący z Kraju Basków, grający na pozycji środkowego obrońcy i defensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 182 cm wzrostu, ważył 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Górriz urodził się w San Sebastian. Piłkarską karierę rozpoczął w klubie San Sebastian CF. W 1978 został zawodnikiem pierwszego zespołu Realu Sociedad, a 8 kwietnia 1979 zadebiutował w Primera División w wygranym 4:0 wyjazdowym spotkaniu z Rayo Vallecano. W 1980 roku będąc rezerwowym wywalczył wicemistrzostwo Hiszpanii, a już w sezonie 1980/1981 był podstawowym zawodnikiem Realu. Wtedy też doprowadził ten klub do pierwszego w historii tytułu mistrza kraju. Rok później zadebiutował w Pucharze Mistrzów, a w lidze Sociedad drugi raz z rzędu okazał się najlepszy. W kolejnych sezonach Alberto nie osiągał sukcesów aż do 1987 roku, kiedy sięgnął po swój pierwszy w karierze Puchar Hiszpanii. Z kolei w 1988 roku został wicemistrzem kraju. Sezon 1992/1993 był jego ostatnim w karierze, a ostatni ligowy mecz rozegrał 13 czerwca 1993 przeciwko CD Tenerife (3:1). Karierę piłkarską zakończył w wieku 35 lat. Dla Sociedadu rozegrał 461 spotkań i zdobył 14 bramek.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Hiszpanii Górriz zadebiutował 16 listopada 1988 roku w wygranym 2:0 meczu z Irlandią. W 1990 roku został powołany przez Luisa Suáreza do kadry na Mistrzostwa Świata we Włoszech. Tam zagrał w czterech meczach: z Urugwajem (0:0), z Koreą Południową (3:1) i z Belgią (2:1), w którym zdobył bramkę oraz przegranym w 1/8 finału z Jugosławią (1:2). Był to także jego ostatni mecz w kadrze narodowej. W reprezentacji zagrał 12 razy i zdobył jednego gola.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]