Real Sociedad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Real Sociedad
Sociedad de Futbol
Piłkarze Realu Sociedad triumfujący po awansie do Primera División w 2010 roku.
Piłkarze Realu Sociedad triumfujący po awansie do Primera División w 2010 roku.
Pełna nazwa Real Sociedad de Fútbol, S.A.D.
Przydomek Erreala
Txuri-Urdin
(Biało-Niebiescy)
La Real
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 7 września 1909
Liga Primera División
Stadion Estadio Anoeta
Prezes Jokin Aperribay
Trener Asier Garitano
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Real Sociedad de Fútbol, S.A.D., nazywany zwykle Realem Sociedad (wym. [reˈal soθjeˈðað]) – hiszpański klub piłkarski z siedzibą w mieście San Sebastián założony 7 września 1909 roku. Obecnie występuje w rozgrywkach Primera División. Stadionem zespołu jest Anoeta, która mieści 32 tysiące widzów. Klub dwukrotnie był mistrzem Hiszpanii, w sezonach 1980/1981 i 1981/1982. W sezonie 2002/2003 Real Sociedad po raz ostatni zdobył wicemistrzostwo kraju. Drużyna rozgrywa też Derby Kraju Basków z Athletic Bilbao, była też jednym z założycieli Primera División w 1929 roku. Najdłuższy okres, w którym ekipa ta grała niezmiennie w najwyższej klasie rozgrywkowej to 40 sezonów, od 1967 do 2007 roku.

Klub posiada też sekcje: piłki nożnej kobiet, lekkoatletyki, hokeja na trawie i peloty.

Nazwa i barwy[edytuj | edytuj kod]

Klub w czasach hiszpańskiej republiki nazywany był Donostią Football Club, natomiast obecna nazwa oznacza Królewskie Towarzystwo Piłki Nożnej. Przydomkami, jakimi posługują się lokalni kibice, są Erreala oraz txuri-urdin ("biało-niebiescy" z powodu klubowych barw). Klubowe barwy pochodzą od flagi San Sebastian: niebieskiego prostokąta na białym tle[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Piłka nożna w San Sebastián zagościła na początku XX wieku dzięki uczniom i pracownikom powracającym z Wielkiej Brytanii. W 1904 założyli oni San Sebastian Recreation Club, rok później wystąpili w Pucharze Króla. W maju 1905 San Sebastian Football Club został utworzony jako osobna sekcja klubu. W 1909 drużyna ponownie zgłosiła się do Pucharu Króla, ale problemy z rejestracją zmusiły ją do wystąpienia pod nazwą Club Ciclista de San Sebastian. Ekipa to pokonała wtedy Club Español de Madrid 3:1 w finale tych rozgrywek. Właściwy Sociedad de Futbol utworzony 7 września 1909 roku. W 1910 hiszpańskie kluby grały w dwóch rywalizujących ze sobą ligach, Sociedad de Futbol rywalizowało w Copa UECF jako Vasconia de San Sebastian. W tym samym roku Król Alfons XIII, który używał San Sebastián jako swoją letnią rezydencję, dał klubowi swój honorowy patronat, dlatego też zespół przyjął nazwę Real Sociedad de Fútbol. Zespół był jednym z założycieli Primera División w 1928 i w inauguracyjnym sezonie zajęła czwarte miejsce z najlepszym strzelcem w ówczesnym sezonie – Francisco "Paco" Bienzobasem. Nazwa zespołu wraz z nadejściem Drugiej Republiki Hiszpańskiej została w 1931 zmieniona na Donostia Club de Futbol, a do obecnej nazwy powrócono po Hiszpańskiej wojnie domowej w 1939.

Zespół w latach 40. był typową ekipą balansującą między pierwszą a drugą ligą. Spadał wtedy z najwyższej klasy rozgrywkowej, a potem powracał do niej aż siedem razy. W tamtych czasach bramkarzem klubu był rzeźbiarz Eduardo Chillida, który swoją piłkarską karierę zakończył przez kontuzję.

Sukcesy w latach 80.[edytuj | edytuj kod]

Zespół został wicemistrzem kraju w sezonie 1979/80, osiągając 52 punkty, zaledwie jeden mniej niż Real Madryt i mając 13 punktów przewagi nad trzecim w tabeli Sportingiem Gijón. Real Sociedad po raz pierwszy mistrzem Hiszpanii został w sezonie 1980/81, wyprzedzając Real Madryt dzięki lepszemu bilansowi bramek (oba kluby zdobyły po 45 punktów)[2]. To dało awans drużyny do Pucharu Europy (1981/1982), w którym to Sociedad odpadło w pierwszej rundzie, przegrywając z CSKA Sofia (1:0 w Bułgarii i 0:0 w Hiszpanii[3].

Klub pod wodzą Alberto Ormaetxea obronił mistrzostwo w następnym sezonie, zdobywając 47 punktów i wyprzedzając drugą w tabeli FC Barcelonę o dwa oczka[4]. Najskuteczniejszym zawodnikiem tamtego sezonu w Sociedad był Jesus Maria Satrustegui, który strzelił 16 goli[5]. W kolejnym sezonie Hiszpan zdobył 13 goli, jednak jego rodak i klubowy kolega Pedro Uralde strzelił w tamtym sezonie jedną bramkę więcej[6]. W Pucharze Europy (1982/1983) zespół dotarł do półfinału, pokonując po drodze Víkingur, Celtic FC i Sporting CP, odpadając dopiero z przyszłym triumfatorem tych rozgrywek – Hamburgerem SV (3:2 w dwumeczu). Real Sociedad Superpuchar Hiszpanii zdobył na początku sezonu 1982/1983. Mimo że Baskowie w pierwszym meczu przegrali 1:0, zdołali pokonać Real Madryt w dwumeczu 4:1.

11 marca 1987 roku Real Sociedad ustanowił rekord w liczbie goli w ćwierćfinale Pucharu Króla przeciwko Realowi Mallorca wynikiem 10:1. W półfinale tego samego turnieju pokonali Athletic Bilbao w dwumeczu 1:0, a w finale 27 czerwca 1987 zwyciężyli z Atlético Madryt 4:2 w rzutach karnych (w regulaminowym czasie gry padł wynik 2:2). Mecz odbył się na La Romaredzie w Saragossie[7]. W kolejnym sezonie tych rozgrywek Sociedad po raz kolejny pokonał Atlético, tym razem w ćwierćfinale. Następnie pokonali Real Madryt w dwumeczu 5:0, jednak w finale gracze z Kraju Basków ulegli FC Barcelonie 1:0. Ten mecz z kolei odbył się na Estadio Santiago Bernabéu 30 marca 1988 roku[8]. W sezonie 1987/1988 Real Sociedad został z 51 punktami wicemistrzem kraju, tracąc 11 punktów do pierwszego w tabeli Realu Madryt i mając 3 punkty przewagi nad Atlético Madryt.

Urodzony w Anglii reprezentant Irlandii John Aldridge był pierwszym niebędącym Baskiem zawodnikiem Realu Sociedad, a także najlepszym strzelcem tego klubu w latach 1989-1991.

Przez wiele lat Real Sociedad, podobnie jak ich największy rywal Athletic Bilbao, zatrudniał tylko baskijskich graczy. Sociedad przełamało tę politykę dopiero w 1989 roku, kupując reprezentanta Irlandii Johna Aldridga z Liverpool[9]. Aldridge strzelił 16 goli w swoim pierwszym sezonie, co uczyniło go najlepszym strzelcem Sociedad[10] i czwartym najskuteczniejszym graczem ligi w tamtym sezonie. Jego drużyna zajęła wówczas piąte miejsce w ligowej tabeli[11]. W 1990 Sociedad zatrudniła innego brytyjskiego napastnika Daliana Atkinsona z Sheffield Wednesday[12], który był także pierwszym czarnoskórym zawodnikiem klubu w historii. Strzelił on 12 goli w swoim pierwszym sezonie przy 17 bramkach Aldridga[13]. Był to ostatni sezon dla drugiego z tych graczy, który odszedł do Tranmere Rovers, natomiast Atkinson przeszedł do Aston Villi.

W sezonie 1997/1998 Real Sociedad osiągnął najlepszy wynik od czasów wicemistrzostwa w 1988 roku. Drużyna zająła trzecie miejsce w lidze, zdobywając 63 punkty, tracąc 11 punktów do mistrzowskiej Barcelony, dwa do drugiego Bilbao i mając lepszy bilans bramkowy niż Real Madryt[11]. Jugosłowiański napastnik Darko Kovačević zdobył w tamtym sezonie 17 goli, dzięki temu zajął czwarte miejsce w klasyfikacji strzelców[14]. Dzięki lokacie uzyskanej w tamtym sezonie Sociedad zakwalifikowało się do Pucharu UEFA (1998/1999), w którym to pokonało Spartę Praga i Dinamo Moskwa, jednak w trzeciej rundzie nie dało rady Atlético Madryt.

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

Xabi Alonso był kluczowym zawodnikiem Sociedad, kiedy drużyna zdobyła wicemistrzostwo w 2003 roku.

Po tym, jak Sociedad trzy razy z rzędu kończyło sezon na trzynastym miejscu w tabeli, w sezonie 2002/2003 drużyna zajęła drugie miejsce w tabeli[15]. Zespół zdobył 76 punktów, tracąc dwa oczka do Realu Madryt i mając dwa punkty przewagi nad trzecim Deportivo La Coruña[16]. Trenerem zespołu w tamtym czasie był Raynald Denoueix, natomiast za atak odpowiadali Turek Nihat Kahveci z reprezentantem Serbii Darko Kovačević. Zawodnicy ci byli kolejny trzecim i czwartym najlepszymi strzelcami w lidze, z 23 i 20 bramkami[17]. Drużyna składała się też z holenderskiego bramkarza Sandera Westervelda i Xabiego Alonso – urodzonego w San Sebastian pomocnika[18]. Alonso wygrał nagrodę tygodnika Don Balón dla najlepszego hiszpańskiego piłkarza, w tym samym plebiscycie najlepszym zagranicznym piłkarzem grającym w Primera Divsión został Nihat, a trenerem roku Denoueix[19].

Sociedad po wygranej z Realem Madryt 4:2 na Estadio Anoeta do przedostatniej kolejki zachowywało pierwsze miejsce w tabeli, jednak wtedy przegrało 3:2 z Celtą Vigo, kiedy to Real Madryt pokonał Atlético Madryt 4:0. Te wyniki oznaczały, że to drużyna z Madrytu objęła fotel lidera na kolejkę przed końcem sezonu, w której to Sociedad pokonało Atlético 3:0, a Real Madryt wygrał z Athletic Bilbao[20]. Zespół awansował bezpośrednio do Ligi Mistrzów UEFA (2003/2004), strzelając w sezonie 71 goli i schodząc pokonanym z boiska zaledwie 6 razy.

Real Sociedad trafił do grupy D razem z Juventusem, Galatasaray i Olympiakosem Pireus. Zespół wygrał dwa mecze, trzy razy zremisował i raz przegrał z Juventusem, co dało tej drużynie drugie miejsce[21] i awans do 1/8 finału, w której to dwukrotnie przegrała z Olympique Lyon[22]. Następny sezon w wykonaniu Basków był znacznie gorszy. Sociedad zajęło dopiero 15. miejsce w tabeli, zdobywając 46 punktów – zaledwie pięć więcej niż spadkowicz – Real Valladolid[23].

Real Sociedad z ligi spadł po sezonie 2006/2007, zajmując 19. miejsce. 9 lipca 2007 roku były reprezentant Walii i trener m.in. Fulham Chris Coleman został nowym trenerem Sociedad. Walijczyka polecił John Toshack, w przeszłości trener drużyny z San Sebastian. Coleman zrezygnował ze swojej posady 16 stycznia 2008 roku.

13 lipca 2010 roku Real Sociedad powrócił do Primera División. Po emocjonującej końcówce sezonu, drużyna prowadzona wówczas przez Martína Lasarte zdobyła 74 punkty i zdołała wyprzedzić drugiego Hérculesa Alicante, trzecie Levante i czwarty Betis o zaledwie trzy punkty.

20 grudnia 2012 na mecz z Sevillą każdy zawodnik Realu Sociedad wyszedł z koszulką, na której zamiast reklamy sponsora pojawiło się imiona i nazwiska wybranych losowo fanów zespołu. Sociedad nazwało tę akcję Nosimy Cię na naszych koszulkach. Akcja nie miała przynieść dochodów, a zachęcić potencjalnych kibiców do kibicowania zespołowi[24].

W tym samym sezonie Real Sociedad zajął czwarte miejsce w tabeli, zapewniając je sobie w ostatniej ligowej kolejce po pokonaniu Deportivo La Coruña i przegranej Valencii z Sevillą. Dzięki temu Baskowie po 10 latach ponownie wywalczyli możliwość gry w Lidze Mistrzów, a pokonując w fazie play-off drużynę Olympique Lyon 4-0 w dwumeczu awansowali do fazy grupowej tych rozgrywek[25].

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Estadio Anoeta od wewnątrz.
 Osobny artykuł: Estadio Anoeta.

Real Sociedad swoje mecze od 1993 roku rozgrywa na Estadio de Anoeta w San Sebastian i może pomieścić 32 076 widzów. Wcześniej zespół swoje mecze przez 80 lat rozgrywał na Estadio de Atocha, który z kolei mógł pomieścić 17 000 widzów. Przed 1913 roku Sociedad mecze rozgrywało na Estadio Ondarreta.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwo (2): 1980/81, 1981/82
Wicemistrzostwo (3): 1979/80, 1987/88, 2002/03
Zwycięstwo (2): 1909, 1986/1987
Finalista (5): 1910, 1913, 1928, 1951, 1987/88
Zwycięstwo (1): 1982
Mistrzostwo (3): 1948/49, 1966/67, 2009/10
Wicemistrzostwo (2): 1940/41, 1942/43

Sezon po sezonie[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Oznaczenie kolorami
I poziom ligowy
II poziom ligowy
brak rozgrywek

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 września 2018

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Argentyna Gerónimo Rulli
2 OB Hiszpania Joseba Zaldúa
3 OB Hiszpania Diego Llorente
4 PO Hiszpania Asier Illarramendi (kapitan)
5 PO Hiszpania Igor Zubeldia
6 OB Meksyk Héctor Moreno
7 NA Hiszpania Juanmi Jiménez
8 PO Hiszpania Mikel Merino
10 PO Hiszpania Mikel Oyarzabal
11 PO Belgia Adnan Januzaj
12 NA Brazylia Willian José
13 BR Hiszpania Miguel Ángel Moyà
Nr Poz. Piłkarz
14 PO Hiszpania Rubén Pardo
15 OB Hiszpania Aritz Elustondo
16 NA Hiszpania Martín Merquelanz
17 PO Hiszpania David Zurutuza
18 OB Hiszpania Andoni Gorosabel
19 OB Francja Theo Hernández (wypożyczony z Realu Madryt)
20 OB Portugalia Kévin Rodrigues
21 NA Hiszpania Jon Bautista
22 OB Hiszpania Raúl Navas
23 PO Hiszpania Luca Sangalli
24 NA Hiszpania Sandro Ramírez (wypożyczony z Evertonu)
38 BR Hiszpania Andoni Zubiaurre

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
Hiszpania José Berraondo
1918
1923
2.
Węgry Lippo Hertzka
1923
1926
3.
Hiszpania Luis Ortiz de Urbina
1926
1926
4.
Hiszpania Benito Díaz
1926
1930
5.
Anglia Harry Lowe
1930
1935
6.
Hiszpania Gaspar Gurruchaga
1939
1941
7.
Państwo Hiszpańskie Sebastián Silveti &
Państwo Hiszpańskie Patxi Gamborena
1941
1942
8.
Państwo Hiszpańskie Benito Díaz
1942
1951
9.
Państwo Hiszpańskie José Ignacio Urbieta
1951
1955
10.
Państwo Hiszpańskie Salvador Artigas
1955
1960
11.
Państwo Hiszpańskie Joseba Elizondo
1960
1960
12.
Państwo Hiszpańskie Baltasar Albéniz
1960
1962
13.
Państwo Hiszpańskie Joseba Elizondo
1962
1962
14.
Państwo Hiszpańskie Joseba Elizondo
1962
1962
15.
Państwo Hiszpańskie Perico Torres
1962
1963
16.
Państwo Hiszpańskie Antonio Barrios
1963
1964
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
17.
Państwo Hiszpańskie Roman Galarraga
1964
1966
18.
Państwo Hiszpańskie Andoni Elizondo
1966
1970
19.
Państwo Hiszpańskie Angel Segurola
1970
1971
20.
Państwo Hiszpańskie Andoni Elizondo
1971
1972
21.
Państwo Hiszpańskie Rafael Iriondo
1972
1974
22.
Państwo Hiszpańskie Andoni Elizondo
1974
1976
23.
Hiszpania José Antonio Irulegui
1976
1978
24.
Hiszpania Alberto Ormaetxea
1978
1985
25.
Walia John Toshack
1985
1989
26.
Hiszpania Marco Antonio Boronat
1989
1991
27.
Hiszpania Javier Expósito
1991
1991
28.
Walia John Toshack
1991
1994
29.
Hiszpania Salva Iriarte
1994
1995
30.
Hiszpania Javier Irureta
1995
1997
31.
Austria Bernd Krauss
1997
1999
32.
Hiszpania Javier Clemente
1999
2000
33.
Hiszpania Miguel Ángel Alonso
2000
2000
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
34.
Walia John Toshack
2000
2002
35.
Hiszpania Roberto Olabe
2002
2002
36.
Francja Raynald Denoueix
2002
2004
37.
Hiszpania José Maria Amorrortu
2004
2006
38.
Hiszpania Gonzalo Arconada
2006
2006
39.
Hiszpania José Mari Bakero
2006
2006
40.
Hiszpania Miguel Ángel Lotina
2006
2007
41.
Walia Chris Coleman
2007
2008
42.
Hiszpania José Ramón Eizmendi
2008
2008
43.
Hiszpania Juan Manuel Lillo
2008
2009
44.
Urugwaj Martín Lasarte
2009
2011
45.
Francja Philippe Montanier
2011
2013
46.
Hiszpania Jagoba Arrasate
2013
2014
47.
Szkocja David Moyes
2014
2015
48.
Hiszpania Eusebio Sacristán
2015
2018
49.
Hiszpania Imanol Alguacil
2018
2018
50.
Hiszpania Asier Garitano
2018
urzęduje

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1974/75 Puchar UEFA 1R Czechosłowacja Baník Ostrava 0–1 0–4 0–5
1975/76 Puchar UEFA 1R Szwajcaria Grasshoppers 1–1 3–3 4–4, w.
2R Anglia Liverpool 1–3 0–6 1–9
1979/80 Puchar UEFA 1R Włochy Inter Mediolan 2–0 0–3 2–3
1980/81 Puchar UEFA 1R Węgry Újpest 1–0 1–1 2–1
2R Czechosłowacja Zbrojovka Brno 2–1 1–1 3–2
3R Belgia Lokeren 2–2 0–1 2–3
1981/82 Puchar Europy 1R Bułgaria CSKA Sofia 0–0 0–1 0–1
1982/83 Puchar Europy 1R Islandia Víkingur Reykjavík 3–2 1–0 4–2
2R Szkocja Celtic 2–0 1–2 3–2
1/4 Portugalia Sporting CP 2–0 0–1 2–1
1/2 Niemcy Hamburger SV 1–1 1–2 2–3
1988/89 Puchar UEFA 1R Czechy Dukla Praga 2–1 2–3 4–4, w.
2R Portugalia Sporting CP 0–0 2–1 2–1
3R Niemcy 1. FC Köln 1–0 2–2 3–2
1/4 Niemcy VfB Stuttgart 1–0 0–1 1–1, k: 2–4
1990/91 Puchar UEFA 1R Szwajcaria Lausanne Sports 1–0 2–3 3–3, w.
2R Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Partizan 1–0 0–1 1–1, k: 3–4
1992/93 Puchar UEFA 1R Portugalia Vitória Guimarães 2–0 0–3 2–3
1998/99 Puchar UEFA 1R Czechy Sparta Praga 1–0 4–2 5–2
2R Rosja Dinamo Moskwa 3–0 3–2 6–2
3R Hiszpania Atlético Madryt 2–1 1–4 3–5
2003/04 Liga Mistrzów Grupa D Włochy Juventus 0–0 2–4 2. miejsce
Turcja Galatasaray 1–1 2–1
Grecja Olympiakos 1–0 2–2
1/8 Francja Lyon 0–1 0–1 0–2
2013/14 Liga Mistrzów PO Francja Lyon 2–0 2–0 4–0
Grupa E Anglia Manchester United 0–0 0–1 4. miejsce
Niemcy Bayer Leverkusen 0–1 1–2
Ukraina Szachtar Donieck 0–2 0–4
2014/15 Liga Europy 3Q Szkocja Aberdeen 2–0 3–2 5–2
PO Rosja Krasnodar 1–0 0–3 1–3
2017/18 Liga Europy Grupa L Norwegia Rosenborg 4–0 1–0 2. miejsce
Rosja Zenit Petersburg 1–3 1–3
Macedonia Wardar Skopje 3–0 6–0
1/16 Austria Red Bull Salzburg 2–2 1–2 3–4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Comprar Bandera San Sebastian – Comprar Banderas. [dostęp 2013-12-17].
  2. Spain, Final Tables 1979-1989. [dostęp 2013-12-17].
  3. UEFA Champions League 1981/82 – History – 1st – UEFA.com. [dostęp 2013-12-17].
  4. Performance record of Real Sociedad football Club - Football Craze. [dostęp 2013-12-17].
  5. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1980.html. [dostęp 2013-12-17].
  6. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1981.html. [dostęp 2013-12-17].
  7. Spain – Cup 1987. [dostęp 2013-12-17].
  8. Spain – Cup 1988. [dostęp 2013-12-17].
  9. BBC – Oxford – Oxford Inspires – John Aldridge. [dostęp 2013-12-17].
  10. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1989.html. [dostęp 2013-12-17].
  11. a b Spain, Final Tables 1989-1999. [dostęp 2013-12-17].
  12. Liga de Fútbol Profesional - Página web Oficial de la Liga de Fútbol Profesional. [dostęp 2013-12-17].
  13. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1990.html. [dostęp 2013-12-17].
  14. La Liga Top Scorers – 1997-1998. [dostęp 2013-12-17].
  15. http://wayback.archive.org/web/20121023163202/http://www.futbolme.com/com/equipo.asp?id_equipo=521. [dostęp 2013-12-17].
  16. Austria – 1. Liga – Predictions, Head to Head (H2H) Statistics, Match Fixtures, Odds and Results – SoccerPunter.com. [dostęp 2013-12-17].
  17. La Liga Top Scorers – 2002-2003. [dostęp 2013-12-17].
  18. http://www.soccerbase.com/players/search.sd?search=Xabi+Alonso&type=player. [dostęp 2013-12-17].
  19. Spain – Footballer of the Year. [dostęp 2013-12-17].
  20. Real Sociedad 2002/03. Holding Midfield. [dostęp 2013-12-17].
  21. UEFA Champions League 2003/04 – History – Standings – UEFA.com. [dostęp 2013-12-17].
  22. UEFA Champions League 2003/04 – History – 1/8. – UEFA.com. [dostęp 2013-12-17].
  23. http://www.espnfc.com/spanish-primera-division/15/table?season=2003. [dostęp 2013-12-17].
  24. Real Sociedad put fans' names instead of shirt sponsor. inside World Soccer, 2012-12-21.
  25. Real Sociedad – Olympique Lyon. Hiszpanie przypieczętowali awans. eurosport.onet.pl, 2012-08-28.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]