Aleja Przewodników Tatrzańskich w Zakopanem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Zakopane COA.svg Zakopane
aleja Przewodników Tatrzańskich
Długość: 1825 m (1,8 km)
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg 0 m ul. B. Czecha, ul. T. Chałubińskiego, ul. Droga na Bystre
Ikona ulica z prawej.svg 112 m ul. Bogówka
Ikona ulica z lewej.svg 680 m ul. Mieczysława Karłowicza
Ikona ulica z lewej.svg 999 m Bulwary Słowackiego
Ikona ulica z lewej.svg 1449 m ul. Kuźnicka
Ikona ulica z lewej.svg 1727 m droga Brata Alberta
Ikona ulica ślepy koniec.svg 1825 m dolna stacja KL Kasprowy Wierch
Położenie na mapie Zakopanego
Mapa lokalizacyjna Zakopanego
aleja  Przewodników Tatrzańskich
aleja Przewodników Tatrzańskich
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
aleja  Przewodników Tatrzańskich
aleja Przewodników Tatrzańskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
aleja  Przewodników Tatrzańskich
aleja Przewodników Tatrzańskich
Ziemia49°16′46,3″N 19°58′46,2″E/49,279520 19,979488

Aleja Przewodników Tatrzańskich – reprezentacyjny deptak położony w południowej części Zakopanego.

Historia[edytuj]

Ulica została wytyczona w miejscu dawnego traktu pasterskiego z Bystrego do Kuźnic. Dawniej była pierwszym odcinkiem Drogi pod Reglami, którą zwożono do huty w Kuźnicach rudy żelaza z Tatr. Droga ta odkręcała na zachód w dolnym odcinku alei Przewodników Tatrzańskich (obecna ul. Bogówka) i wiodła podnóżem Tatr aż do Doliny Kościeliskiej. W owym czasie wzdłuż obecnej alei od Bystrego do Kuźnic ciągnęły się zakłady hutnicze, kuźnie z młotami napędzanymi kołami wodnymi na potoku Bystra i ubogie, drewniane, chaotycznie rozrzucone domki „hamerników”, czyli hutników.

Przebieg[edytuj]

Droga zaczyna się na rondzie Jana Pawła II (dawnym Kuźnickim). Następnie prowadzi na południowy wschód, potem na południe, cały czas w górę. Znajduje się w całości na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego. Zaraz powyżej ronda, od miejsca, w którym droga wchodzi w ciasny wylot Doliny Bystrej pomiędzy stokami Nosala i Krokwi (skrzyżowanie z drogą Mieczysława Karłowicza), droga prowadzi na obszarze Tatr.

Obowiązuje zakaz wjazdu pojazdów samochodowych. Nie dotyczy on minibusów komunikacji miejskiej, taksówek, pojazdów mieszkańców, pojazdów ze specjalnymi zezwoleniami i pojazdów służb uprzywilejowanych.

Droga rozpoczyna się na wysokości 905 m n.p.m., a kończy na wysokości 1117 m n.p.m. Różnica wysokości wynosi 221 m. Obsadzona jest jesionami, modrzewiami i jaworami, które w 1970 uznane zostały za pomniki przyrody (wówczas miały już ok. 140 lat).

Zabudowa[edytuj]

Aleja jest zabudowana w niewielkim stopniu. Po lewej (wschodniej) stronie stoją przy niej głównie nowe budynki (pensjonaty i ośrodki wczasowe). Po prawej (zachodniej) stronie znajdują się: hala sportowa i tor lodowy (zaraz za rondem), „Księżówka”, Polana Kuźnicka, na której istnieje wypas kulturowy i pomnik „Prometeusz rozstrzelany” Władysława Hasiora.

Ważne budynki[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  1. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  2. Pascal Travel Klub – Co zwiedzić ?.
  3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  4. Praca zbiorowa: Zakopane. 2006. ISBN 978-83-7304-658-0.