Aleksander Borawski
![]() Aleksander Borawski (ok. 1921) | |
Imię i nazwisko |
Aleksander Sergiusz Borawski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
24 lutego 1861 |
Data i miejsce śmierci |
10 października 1942 |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Regina_Poloniae_Dominat_%26_Vexilium_Poloniae_Pontificum_Defendit_-_Aleksander_Borawski.jpg/220px-Regina_Poloniae_Dominat_%26_Vexilium_Poloniae_Pontificum_Defendit_-_Aleksander_Borawski.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Ludwik_Borawski_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Ludwik_Borawski_-_gr%C3%B3b.jpg)
Aleksander Sergiusz Borawski h. Bojcza[1] (ur. 24 lutego 1861 w Warszawie[2], zm. 10 października 1942 w Częstochowie) – polski malarz i konserwator zabytków. Uczeń Wojciecha Gersona, Aleksandra Kamińskiego i Cypriana Godebskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Jakuba i Pauliny z Rühmerów[2]. Studia artystyczne odbył w Warszawie, w szkole rysunku i prywatnie u Wojciecha Gersona. W Paryżu studiował rzeźbiarstwo u Cypriana Godebskiego[3], uczył się konserwacji zabytków sztuki. Początkowo zajmował się głównie konserwacją zabytków w Warszawie, Nieborowie, a od roku 1892 w Petersburgu. Od początku XX w. coraz więcej uwagi poświęcał malarstwu, tworząc głównie portrety oraz obrazy sakralne. W Petersburgu mieszkał do 1918, po czym w związku z wybuchem rewolucji październikowej przeniósł się do Warszawy. W lipcu 1919 prof. Adolf Szyszko-Bohusz powierzył mu stanowisko kustosza kolekcji wawelskiej[4]. W następnych latach zajmował się głównie konserwacją zabytków w całej Polsce, a od 1934 do 1939 mieszkał w klasztorze jasnogórskim sporządzając portrety. W czasie wojny żył w przytułku.
Jest autorem kilku artykułów poświęconych polskiej sztuce i polskim artystom czynnym w Rosji.
4 lutego 1888 ożenił się z Anną Radyszkiewicz (zm. 1919)[2], z którą miał syna Zygmunta Andrzeja, majora Wojska Polskiego.
Zmarł w Częstochowie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 95-6-24)[5].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)[6]
Główne realizacje artystyczne
[edytuj | edytuj kod]- odnowa figur w Ogrodzie Saskim (ok. 1888)
- konserwacja plafonów w petersburskim Pałacu Michajłowskim (ok. 1898)
- namalował sakralne malowidła ścienne petersburskiej Akademii Duchownej (1904)
- wykonał malowidła w kopule kaplicy Maciejowskiego na Wawelu (1907)[7]
- stworzył cykl portretów katolickich biskupów Mohylewa dla galerii metropolitalnej w Petersburgu (przed 1918)
- cykl portretów znanych Polaków działających w Rosji od XVIII w. (przed 1918)
- cykl portretów przełożonych zakonu paulinów dla klasztoru jasnogórskiego (1934–1939)
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Aleksander Borawski, 1921: Katedra Krakowska. Przewodnik po Ziemiach Małopolski nr 2. Polskie Towarzystwo Krajoznawcze. Oddział Krakowski; Cieszyn: „Dziedzictwo”[8].
- Aleksander Borawski, 1921: O ludwisarstwie i dzwonach w Polsce. M. Muzeum Przemysłowe im A. Baranieckiego, Kraków[8].
- Aleksander Borawski, 1927: Sarkofag z prochami ojców-bohaterów i matek-męczenniczek, przeznaczony dla wotywnego Kościoła Opatrzności mającego być wzniesionym w Warszawie / sprojektował Aleksander Borawski. Warszawa[8].
- Aleksander Borawski, 1929: 4 dzwony dla kościoła Opatrzności w Warszawie odlane w Stoczni Gdańskiej ozdobione przez Aleksandra Borawskiego. Gdańsk, Druk. Gdańska[8].
- Aleksander Borawski, 1933: Królowa Jadwiga na Wawelu : szkic historyczny. Wydawnictwo Księży Pallotynów, Warszawa[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Aleksander Sergiusz Borawski h. Bojcza Wielka Genealogia Minakowskiego [dostęp z dnia: 2016-03-24]
- ↑ a b c Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 61 .
- ↑ Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 61. [dostęp 2021-07-01].
- ↑ Kustosz zbiorów wawelskich Nowości Illustrowane 1920 nr 15 s.9 [1]
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: ANNA BORAWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-10-31] .
- ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1084 „za długoletnią, pełną poświęcenia i owocną pracę narodową”.
- ↑ Rożek M., 1987:Krakowska katedra na Wawelu. Wyd. Kurii Metropolitalnej, Kraków.
- ↑ a b c d e Katalog Biblioteki Narodowej
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kijas A., 2000: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie. ISBN 83-211-1340-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Publikacje Aleksandra Borawskiego w bibliotece Polona
- Borawscy herbu Bojcza
- Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe)
- Ludzie związani z Krakowem
- Ludzie związani z Petersburgiem
- Malarze związani z Częstochową
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Polscy malarze
- Urodzeni w 1861
- Zmarli w 1942