Aleksander Lubomirski (zm. 1675)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy starosty perejesławskiego. Zobacz też: Aleksandra Michała Lubomirskiego – polskiego księcia.
Aleksander Lubomirski

Aleksander Michał Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (zm. 1675) – starosta perejesławski i sądecki, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1671 roku[1].

Był synem Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki oraz bratem Hieronima Augustyna. Ożenił się z córką hetmana wielkiego litewskiego Pawła Jana Sapiehy Katarzyną Anną. Miał z nią córkę Annę Konstancję i synów Jerzego Aleksandra, Michała i Józefa. Zmarł młodo pozostawiając swoje dzieci pod opieką stryja. W bitwie pod Warką w 1656 r. dowodził freikompanią (chorągwią) dragońską (ponad 190 koni). Podczas kampanii na Ukrainie w roku 1660 dowodził pułkiem jazdy biorąc udział w bitwach pod Lubarem, Cudnowem i Słobodyszczami. Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 roku[2]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa krakowskiego w 1674 roku[3].

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Stanisław Lubomirski      
    2. Jerzy Sebastian Lubomirski
5. Zofia z Ostrogskich
córka Aleksandra
       
      1. Aleksander Lubomirski
6. Mikołaj Spytek Ligęza    
    3. Konstancja Ligęzianka    
7. Zofia Krasińska      
 

Przypisy

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 380.
  2. Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1004.
  3. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 148.