Aleksander Lubomirski (zm. 1675)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy starosty perejesławskiego. Zobacz też: Aleksandra Michała Lubomirskiego – polskiego księcia.
Aleksander Lubomirski

Aleksander Michał Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (zm. w 1675 roku) – starosta perejesławski i sądecki, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1661 roku[1].

Był synem Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki oraz bratem Hieronima Augustyna. Ożenił się z córką hetmana wielkiego litewskiego Pawła Jana Sapiehy Katarzyną Anną. Miał z nią córkę Annę Konstancję i synów Jerzego Aleksandra, Michała i Józefa. Zmarł młodo pozostawiając swoje dzieci pod opieką stryja. W bitwie pod Warką w 1656 r. dowodził freikompanią (chorągwią) dragońską (ponad 190 koni). Podczas kampanii na Ukrainie w roku 1660 dowodził pułkiem jazdy biorąc udział w bitwach pod Lubarem, Cudnowem i Słobodyszczami. Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 roku[2]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa krakowskiego w 1674 roku[3].

Wywód przodków[edytuj]

4. Stanisław Lubomirski      
    2. Jerzy Sebastian Lubomirski
5. Zofia z Ostrogskich
córka Aleksandra
       
      1. Aleksander Lubomirski
6. Mikołaj Spytek Ligęza    
    3. Konstancja Ligęzianka    
7. Zofia Krasińska      
 

Przypisy

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 129.
  2. Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1004.
  3. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 148.