Aleksandrów (Warszawa Wawer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Warszawy Aleksandrów
osiedle Warszawy
PL Warsaw aleksandrów location.svg
Położenie na mapie Wawra
Państwo  Polska
Miasto Warszawa
Status osiedle
Dzielnica Wawer
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Aleksandrów
Aleksandrów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Aleksandrów
Aleksandrów
Ziemia 52,176033°N 21,226565°E/52,176033 21,226565

Aleksandrówosiedle mieszkaniowe w południowo-wschodniej części Warszawy, obecnie administracyjnie w dzielnicy Wawer. Położone w otulinie Mazowieckiego Parku Krajobrazowego, przylega do Radości i gminy Wiązowna. Do roku 1991 wieś Aleksandrów należała do gminy Wiązowna. Od 2 stycznia 1992 r. jako osiedle należy do Wawra wchodzącego w skład Warszawy.

Jego powierzchnia wynosi ok. 970 ha[1]:

  • ok. 616 halasy i tereny zadrzewione;
  • ok. 250 ha – obszar zabudowany;
  • ok. 100 ha – tereny przeznaczone na budownictwo oraz czekające na zmianę przeznaczenia gruntów.

Aleksandrów jest zdominowany przez budownictwo jednorodzinne oraz w mniejszym stopniu spółdzielcze. Osiedle zamieszkane jest przez ok. 2500 osób[1]. 90% dróg ma nawierzchnię gruntową. Brak instalacji wodno-kanalizacyjnej. Doprowadzony gazociąg.

Granice osiedla[edytuj | edytuj kod]

  • od ulicy Przełęczy, poprzez granicę gminy Wiązowna do połączenia ulic Tyszowieckiej i Brücknera;
  • wzdłuż ulicy Brücknera do ulicy Napoleona Bonaparte;
  • wzdłuż ulicy Napoleona Bonaparte do ulicy Przełęczy;
  • wzdłuż ulicy Przełęczy do punktu połączenia granic dzielnic: Wawer i Wesoła oraz gminy Wiązowna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Aleksandrów został założony na gruntach majątku Wiązowna około 1797 roku przez Jana Alojzego Potockiego lub barona Józefa de Maltzhana. Leżał przy tzw. Trakcie Wołowym, zwanym później Napoleońskim. Pierwotnie składał się z dwóch osad łańcuchowych, położonych przy drogach z Falenicy do Góraszki, zamieszkałych do 1944 roku w większości przez niemieckich kolonistów. W 1992 roku Aleksandrów został włączony do Warszawy.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kałuszko Jacek i Ajdacki Paweł, Otwock i okolice, Oficyna Wydawnicza REWASZ, Pruszków, 2006, ISBN 83-89188-49-X.

Przypisy