Falenica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Falenica
Osiedle i obszar MSI Warszawy
Ilustracja
Ulica Bambusowa w Falenicy, po lewej dawna synagoga
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miasto

Warszawa

Dzielnica

Wawer

Prawa miejskie

1924 rok

SIMC

0918880

Tablice rejestracyjne

WT

Położenie na mapie dzielnicy
Położenie na mapie
Portal Polska
Dawna ulica Handlowa, obecnie Walcownicza, przed 1939
Stacja kolejowa Warszawa Falenica

Falenica – osiedle i obszar MSI dzielnicy Wawer w Warszawie.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego[1]. W latach 1924–1951 samodzielne miasto i siedziba gminy Falenica Letnisko[2][3].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według miejscowej legendy nazwa „Falenica” pochodzi z czasów wielkiej powodzi, gdy Wisła wylała zalewając okoliczne tereny, woda zatrzymała się pod samą wsią i „fale nic” jej nie zrobiły. Jest to jednak etymologia ludowa. Nazwa osiedla pochodzi najprawdopodobniej od słowiańskiego imienia Fał, Falisław (Chwalisław) – przypuszczalnego pierwszego właściciela lub założyciela osady. Oznacza „miejsce zamieszkane przez potomków Fała” i występowała również w zapisach historycznych w formie Falencice i Falęcice[4].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Falenica graniczy na północy z Miedzeszynem, na południu z miastem Józefowem. Jej zachodnią granicę stanowi Wisła. Falenica jest położona w otulinie Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. Leży na tzw. linii otwockiej – ciągu miejscowości położonych przy szlaku kolejowym w kierunku Lublina.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nadwiślańska wieś Falenica prawo niemieckie otrzymała w połowie XV wieku. Duże szanse otworzyły się po otwarciu kolei w 1877 roku. Wieś zanikła po I wojnie światowej, a rozwijać się zaczęła położona dalej od Wisły osada letniskowa Wille Falenickie – dzisiejsza Falenica. Okolica zamieszkana była w dużej mierze przez ludność żydowską. W latach 19401942 istniało tutaj getto, przez które przeszło około 6,5 tys. Żydów. Zostało ono zlikwidowane 20 sierpnia 1942, kiedy to jego mieszkańcy zostali wywiezieni do obozu zagłady w Treblince[5].

 Osobny artykuł: Getto w Falenicy.

Pomnik ku czci pomordowanych znajduje się po wschodniej stronie dworca.

Od 15 sierpnia 1942 na terenie tartaku w Falenicy funkcjonował także obóz pracy dla ludności żydowskiej[5]. Więźniowie, poza jedną osobą, zostali zamordowani podczas likwidacji obozu 7 maja 1943[5].

Od 1951 roku Falenica znajduje się w granicach administracyjnych Warszawy.

W Falenicy znajdował się znany w całej Polsce bazar ze zwierzętami, słynący głównie z gołębi. Został przeniesiony z ul. Walcowniczej na ul. Patriotów. W 2005 targowisko zostało zamknięte.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoły podstawowe:
    • Szkoła Podstawowa nr 216 im. Klonowego Liścia, ul. Wolna 36/38
    • Szkoła Podstawowa nr 124 im. Stanisława Jachowicza, ul. Bartoszycka 45/47
  • Zespół szkół
    • Szkoła Podstawowa Nr 76 im. 13 Dywizji Piechoty Strzelców Kresowych, ul. Poezji 5
    • Zespół Szkół Ogólnokształcących im. św. Pawła z Tarsu, ul. Poezji 19
  • Szkoła Średnia:
    • XXV Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Wybickiego, ul. Halna 20
  • Schronisko dla Nieletnich i Zakład Poprawczy, ul. Jachowicza 4
  • Edukacja dorosłych:
    • Europejskie Centrum Komunikacji i Kultury, ul. Olecka 30

Religia[edytuj | edytuj kod]

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W Falenicy realizowany jest serial Na dobre i na złe. Budynek fikcyjnego szpitala mieści się na ulicy Bysławskiej 88, w budynku dawnej huty szkła.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Do Falenicy dojeżdżają autobusy Zarządu Transportu Miejskiego, prywatnych przewoźników, pociągi Kolei Mazowieckich i Szybkiej Kolei Miejskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  2. Portal informacyjny Warszawa Wawer
  3. Jan Berger. Z przeszłości gminy Wawer. „Kronika Warszawy”. 2008 (2 (137)), s. 7-15, 2008. Warszawa: Archiwum Państwowe m.st. Warszawy. ISSN 0137-309. [dostęp 2011-10-11]. 
  4. Kwiryna Handke. Nazwy miejsc i miejscowości na terenie obecnej dzielnicy Wawer. „Kronika Warszawy”. 2008 (2 (137)), s. 16-21, 2008. Warszawa: Archiwum Państwowe m.st. Warszawy. ISSN 0137-309. [dostęp 2011-10-11]. 
  5. a b c Czesław Pilichowski: Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939–1945. Informator encyklopedyczny. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 556. ISBN 83-01-00065-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]