Zerzeń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Warszawy Zerzeń
Osiedle Warszawy
Ilustracja
Osiedle Zerzeń, ulica Zwoleńska
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Dzielnica Wawer
W granicach Warszawy 1951
Wysokość 88 m n.p.m.
Tablice rejestracyjne WT
Położenie na mapie dzielnicy Wawer
Położenie na mapie
52°12′01,86″N 21°08′41,19″E/52,200517 21,144775
Portal Portal Polska

Zerzeń – osiedle (jednostka pomocnicza niższego rzędu) dzielnicy Wawer w Warszawie.

Charakteryzuje się niską zabudową, tak, jak cała dzielnica Wawer. Głównymi ciągami komunikacyjnymi są ulice Wał Miedzeszyński oraz Trakt Lubelski. Osiedle zamieszkuje około 3 tys. mieszkańców. W dzielnicy znajduje się jedna z najstarszych warszawskich parafii – Wniebowzięcia NMP – oraz częściowo zabytkowy cmentarz parafialny. W ramach osiedla Zerzeń można wyróżnić odrębne obszary takie jak Borków, Borków Kolonia, Kuligów, Zastów i Zbytki.

Granice[edytuj | edytuj kod]

Według MSI granice Zerzenia przebiegają od kanału Nowa Ulga wzdłuż ulicy Zastowskiej do ulicy Spadowej, ul. Spadową do kanału Rów Zerzeński, dalej zachodnią granicą jeziora Żabie do kanału Nowe Ujście i dalej do granicy na Wiśle z dzielnicą Mokotów, wzdłuż niej do granicy z dzielnicą Wilanów i przedłużenia ul. Skalnicowej. Stamtąd do cieku wodnego i dalej na północ do ul. Chodzieskiej i tą ulicą do ul. Trakt Lubelski, następnie Traktem Lubelskim na południe i dalej za skrzyżowaniem z ul. Borków na wschód do kanału Zagoździańskiego. Na północ granica biegnie kanałem Zagoździańskim do kanału Nowa Ulga na wysokości ul. Zastowskiej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki osadnictwa na ziemiach Zerznia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi ludzie na terenach późniejszego Zerznia i okolic pojawili się najprawdopodobniej z końcem paleolitu, kiedy zakończyło się zlodowacenie północnopolskie, około 14 – 10 tysięcy lat temu[2]. Były to koczownicze plemiona, zajmujące się myślistwem i zbieractwem. Ówczesny klimat, który po ustąpieniu lądolodu znacznie się ocieplił bardzo im sprzyjał. Ich członkowie budowali tymczasowe obozowiska, których liczne ślady przetrwały do dnia dzisiejszego. W późniejszych czasach ziemie polskie zajęły plemiona, prowadzące osiadły tryb życia.

W okolicach Zerznia odkryto ślady bytności człowieka z czasów epoki brązu i wczesnego żelaza, m.in. groby całopalne z okresu kultury łużyckiej[3] (1300 – 400 p.n.e.) i cmentarzysko czynne przez 200 – 250 lat zbudowane przez ludzi kultury grobów kloszowych, zawierające 55 grobów kloszowych i jamowych, niedaleko natomiast miejsce palenia zwłok na stosie[4].

Czasy średniowieczne[edytuj | edytuj kod]

Zerzeń to stara, średniowieczna wieś, sięgająca swoją historią początków II tysiąclecia n.e. Henryk Wierzchowski przypuszcza, że mogła znajdować się w składzie uposażenia opactwa w Mogilnie dokonanego przez Bolesława Szczodrego[5]. Badania archeologiczne wykazały, że niewielka osada wczesnośredniowieczna istniała na terenie Zerznia już w XII – XIII wieku, jeżeli nie wcześniej[5]. Dobra zerzeńskie obejmowały pas ziemi ciągnący się od Wisły na wschód w kierunku dóbr Miłosna. Od południa sąsiadowały z nimi dobra miedzeszyńskie, od północy – zastowskie. Na wschodzie rozciągał się gęsty bór, bliżej Wisły dominowały natomiast łąki i pola żyznych madów rzecznych, występował tam także las łęgowy. Sąsiedztwo Wisły i rozległych puszcz mazowieckich sprzyjały rozwojowi osadnictwa.

Wieś Zerzno do 1338 roku była własnością Opactwa Benedyktynów w Płocku[6].

Czasy nowożytne[edytuj | edytuj kod]

Wieś szlachecka Rzizno położona była w 1580 w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dzielnica Wawer. W: Zarząd Dróg Miejskich [on-line]. zdm.waw.pl. [dostęp 2018-12-10].
  2. Wierzchowski Henryk, Zerzeń i jego historia, Towarzystwo Przyjaciół Warszawy – Oddział Grochów, Warszawa 1999, str. 15.
  3. Jakimiowicz Roman, Warszawa i jej okolice w czasach przedhistorycznych, Warszawa 1916.
  4. Rajewski Zdzisław, Obszar Warszawy w czasach pierwotnych i wczesnośredniowiecznych, Rocznik Wawerski, tom VII, 1966, str. 51 – 57.
  5. a b Wierzchowski Henryk, Zerzeń i jego historia, Towarzystwo Przyjaciół Warszawy – Oddział Grochow, Warszawa 1999, str. 15.
  6. Kazimierz Pacuski, Początki benedyktyńskiego opactwa św. Wojciecha na grodzie płockim, w:Notatki Płockie, 40/4-165, 1995, s. 6.
  7. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 251.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]