Zerzeń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Warszawy Zerzeń
Osiedle Warszawy
Ilustracja
Osiedle Zerzeń, ulica Zwoleńska
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Dzielnica Wawer
W granicach Warszawy 1951
Wysokość 88 m n.p.m.
Tablice rejestracyjne WT
Położenie na mapie dzielnicy Wawer
Położenie na mapie
52°12′01,86″N 21°08′41,19″E/52,200517 21,144775
Portal Portal Polska

Zerzeń – osiedle (jednostka pomocnicza niższego rzędu) dzielnicy Wawer miasta Warszawy. Charakteryzuje się niską zabudową, tak, jak cała dzielnica Wawer. Głównymi ciągami komunikacyjnymi są ulice Wał Miedzeszyński oraz Trakt Lubelski. Osiedle zamieszkuje około 3 tys. mieszkańców. W dzielnicy znajduje się jedna z najstarszych warszawskich parafii – Wniebowzięcia NMP – oraz częściowo zabytkowy cmentarz parafialny. W ramach osiedla Zerzeń można wyróżnić odrębne obszary takie jak Borków, Borków Kolonia, Kuligów, Zastów, Zbytki.

Granice[edytuj | edytuj kod]

Granice Zerznia przebiegają[potrzebny przypis]:

  • od osi rzeki Wisły osią kanału Nowe Ujście do Rowu Zerzeńskiego
  • przedłużoną osią Rowu Zerzeńskiego do osi Kanału Wawerskiego
  • osią Kanału Wawerskiego na wschód do osi Kanału Zagoździańskiego
  • osią Kanału Zagoździańskiego na południe do wysokości północnej granicy osiedla mieszkaniowego Borki
  • północną granicą osiedla Borki do ulicy Trakt Lubelski
  • osią ul. Trakt Lubelski na północ do ulicy Chodzieskiej
  • południową stroną ul. Chodzieskiej do osi Kanału Zerzeńskiego
  • osią Kanału Zerzeńskiego do południowej strony ul. Skalnicowej
  • południową stroną ul. Skalnicowej w kierunku zachodnim przecinając ul. Wał Miedzeszyński linią prostą do osi rzeki Wisły
  • osią rzeki Wisły do osi Kanału Nowe Ujście.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki osadnictwa na ziemiach Zerznia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi ludzie na terenach późniejszego Zerznia i okolic pojawili się najprawdopodobniej z końcem paleolitu, kiedy zakończyło się zlodowacenie północnopolskie, około 14 – 10 tysięcy lat temu[1]. Były to koczownicze plemiona, zajmujące się myślistwem i zbieractwem. Ówczesny klimat, który po ustąpieniu lądolodu znacznie się ocieplił bardzo im sprzyjał. Ich członkowie budowali tymczasowe obozowiska, których liczne ślady przetrwały do dnia dzisiejszego. W późniejszych czasach ziemie polskie zajęły plemiona, prowadzące osiadły tryb życia.

W okolicach Zerznia odkryto ślady bytności człowieka z czasów epoki brązu i wczesnego żelaza, m.in. groby całopalne z okresu kultury łużyckiej[2] (1300 – 400 p.n.e.) i cmentarzysko czynne przez 200 – 250 lat zbudowane przez ludzi kultury grobów kloszowych, zawierające 55 grobów kloszowych i jamowych, niedaleko natomiast miejsce palenia zwłok na stosie[3].

Czasy średniowieczne[edytuj | edytuj kod]

Zerzeń to stara, średniowieczna wieś, sięgająca swoją historią początków II tysiąclecia n.e. Henryk Wierzchowski przypuszcza, że mogła znajdować się w składzie uposażenia opactwa w Mogilnie dokonanego przez Bolesława Szczodrego[4]. Badania archeologiczne wykazały, że niewielka osada wczesnośredniowieczna istniała na terenie Zerznia już w XII – XIII wieku, jeżeli nie wcześniej[4]. Dobra zerzeńskie obejmowały pas ziemi ciągnący się od Wisły na wschód w kierunku dóbr Miłosna. Od południa sąsiadowały z nimi dobra miedzeszyńskie, od północy – zastowskie. Na wschodzie rozciągał się gęsty bór, bliżej Wisły dominowały natomiast łąki i pola żyznych madów rzecznych, występował tam także las łęgowy. Sąsiedztwo Wisły i rozległych puszcz mazowieckich sprzyjały rozwojowi osadnictwa.

Wieś szlachecka Rzizno położona była w 1580 w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wierzchowski Henryk, Zerzeń i jego historia, Towarzystwo Przyjaciół Warszawy – Oddział Grochów, Warszawa 1999, str. 15.
  2. Jakimiowicz Roman, Warszawa i jej okolice w czasach przedhistorycznych, Warszawa 1916.
  3. Rajewski Zdzisław, Obszar Warszawy w czasach pierwotnych i wczesnośredniowiecznych, Rocznik Wawerski, tom VII, 1966, str. 51 – 57.
  4. a b Wierzchowski Henryk, Zerzeń i jego historia, Towarzystwo Przyjaciół Warszawy – Oddział Grochow, Warszawa 1999, str. 15.
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 251.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]